تحلیل فضایی پدیده سالمندی جمعیت در محلات شهر سقز

درک الگوی توزیع فضایی و ویژگی‌ های تکاملی جمعیت سالمند در محله های شهری برای توسعه برنامه‌ ریزی و اجرای سیاست ‌های مدیریت عمومی در شرایط پیری سریع از اهمیت بالایی برخوردار است. شناسایی دقیق توزیع مکانی و ویژگی‌ های تکاملی جمعیت سالمند در یک شهر مستلزم تجزیه‌ و تحلیل جامع شاخص‌ های متعدد و داده‌ های در مقیاس های متفاوت است. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی تحلیل فضایی پدیده سالمندی جمعیت در محله های شهر سقز می‌ پردازد. روش پژوهش از لحاظ نوع توصیفی تحلیلی و از لحاظ ماهیت و هدف کاربردی است. روش گردآوری داده ها کتابخانه‌ای، میدانی و روش تحلیل ثانوی بوده است. برای تحلیل و تحلیل داده ‌ها از شاخص خودهمبستگی فضایی موران، روش لکه‌ های داغ استفاده شده است. نتایج تحلیل فضایی پدیده سالمندی جمعیت در محلات شهر سقز نشان می‌ دهد که مقادیر مثبت شاخص موران برای هر یک از شاخص ‌های نسبت سالمندی (0.192)، وابستگی سالمندی (0.103)، سالمندی (0.141) و پیری جمعیت (0.121) نشان‌ دهنده الگوی خوشه‌ای در داده‌ ها است، به این معنا که مناطق مشابه از نظر ویژگی ‌های مطالعه شده نزدیک ‌تر به هم هستند. همچنین نتایج لکه های داغ نشان داد که خوشه های تشکیل شده در شاخص های سالمندی در محلات قدیمی شهر ایجاد شده که جزو هسته های شکل گیری شهر بوده اند. از سوی دیگر، شکل گیری لکه های سرد در شاخص های مرتبط با سالمندی عمدتاً در پیرامون شهر و محلاتی ایجاد شده است که جزو محلات به‌مراتب جدید و توسعه‌یافته می باشد؛ بنابراین تحلیل فضایی پدیده سالمندی جمعیت در شهر سقز می‌تواند به مسئولین و سیاست‌گذاران کمک کنند تا بهبود و پشتیبانی از شرایط زندگی سالمندان را مدیریت کرده و سیاست‌های توسعه جامعه را با توجه به نیازهای گوناگون مکانی شکل دهند. . نتایج حاصل از این تحلیل به نظام تصمیم شهری کمک خواهد کرد تا سیاست ها و برنامه های بهینه تری برای بهبود شرایط زندگی سالمندان در این شهر تدوین نماید.

spatial analysis of population aging phenomenon in the neighborhoods of saqqez city

understanding the spatial distribution pattern and evolutionary characteristics of the elderly population in urban neighborhoods is of paramount importance for the development of planning and implementation of public management policies in rapidly aging conditions. accurate identification of the spatial distribution and evolutionary characteristics of the elderly population in a city requires comprehensive analysis of multiple indicators and data at different scales. in this regard, the present study focuses on the spatial analysis of the population aging phenomenon in neighborhoods of saqqez city. the research method is descriptive analytical in terms of type and practical in terms of nature and purpose. the data collection method was library, field, and secondary analysis. moran's spatial autocorrelation index and hotspot analysis method were used for data analysis. the results of spatial analysis of the population aging phenomenon in neighborhoods of saqqez city indicate that the positive values of moran's index for each of the elderly ratio (0.192), aging dependency (0.103), elderly index (0.141), and population aging (0.121) indicate a clustering pattern in the data, meaning that similar areas in terms of the studied characteristics are closer to each other. additionally, hotspot analysis results showed that clusters formed in aging indices are created in the old neighborhoods of the city, which are part of the city's formation cores. on the other hand, the formation of cold spots in indices related to aging has mainly occurred around the city and neighborhoods that are considerably new and developed; therefore, spatial analysis of the population aging phenomenon in saqqez city can assist officials and policymakers in managing and supporting the living conditions of the elderly and shaping community development policies based on various spatial needs.