ارزیابی نقش تاب آوری اجتماعی بر امنیت غذایی نواحی روستایی در دوره همه گیری کرونا(مطالعه موردی: بخش مرکزی شهرستان زنجان)

معمولاً تاب‌آوری در برابر شوک‌های خارجی به عنوان یک ظرفیت خانوار یا جامعه تلقی می‌شود. شیوع همه‌گیری کرونا دارای اثرات مختلفی بر نواحی روستایی بود، این اثرگذاری تحت تاثیر عوامل مختلفی رخ داد، یکی از عوامل اصلی جهت کاهش ناامنی غذایی روستائیان سطح تاب اوری اجتماعی این نواحی می باشد. درهمین راستا تحقیق حاضر به دنبال پاسخ به سوالات زیر است که وضعیت ناامنی غذایی نواحی روستاهای موردمطالعه در چه سطحی قرار دارد؟ و بین تاب اوری اجتماعی و امنیت غذایی در روستاهای مورد مطالعه چه رابطه ای وجود دارد؟ نوع تحقیق حاضر کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری این تحقیق خانوارهای  24 روستای  بخش مرکزی شهرستان زنجان است. روش گردآوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز به‌صورت آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی نمونه ای و معادلات ساختاری) و سیستم اطلاعات جغرافیایی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان داد، براساس نتایج رگرسیون وزن دار جغرافیایی، پهنا برابر با 0.167، مربع های باقی مانده برابر با 2751، عدد موثر برابر با 12.51، زیگما برابر با 4.24 و مقدار ضریب تعیین که میزان ارتباط خطی بین دو متغیر را اندازه گیری می کند برابر با 0.74 محاسبه شده است، بنابراین می توان گفت تاب آوری اجتماعی بر روی امنیت غذایی روستاهای مورد مطالعه موثر می باشد. بررسی نهایی معادلات ساختاری نشان می‌دهد که تاب اوری اجتماعی به ترتیب بیشترین تاثیر را در ابعاد احساس تعلق مکانی، مشارکت اجتماعی و اعتماد اجتماعی با مقدار بار عاملی 0.504، 0.384، 0.374  بر امنیت غذایی دارد.

evaluation of the role of social resilience on the food security of rural areas during the corona epidemic(case study: central part of zanjan township)

resilience to external shocks is usually considered as a capacity of a household or society. thespread of the corona pandemic had various effects on rural areas, this effect occurred under theinfluence of various factors, one of the main factors for reducing the food insecurity of villagers isthe level of social resilience of these areas. in this regard, the present study seeks to answer thefollowing questions: what is the level of food insecurity in the studied rural areas? and what is therelationship between social resilience and food security in the studied villages? the type of presentstudy is applied and descriptive-analytical in nature. the statistical population of this study ishouseholds in 24 villages in the central part of zanjan city. the method of data collection waslibrary-based, and the method of data analysis was also carried out in the form of descriptive andinferential statistics (sample t-test and structural equations) and geographic information system. theresearch findings showed that, based on the results of the weighted geographical regression, thewidth was calculated to be 0.167, the residual squares were calculated to be 2751, the effectivenumber was calculated to be 12.51, the sigma was calculated to be 4.24, and the coefficient ofdetermination, which measures the linear relationship between the two variables, was calculated tobe 0.74. therefore, it can be said that social resilience is effective on the food security of the studiedvillages. the final analysis of the structural equations shows that social resilience has the greatestimpact on the dimensions of sense of place, social participation, and social trust, with factor loadingsof 0.504, 0.384, and 0.374, respectively.