بررسی میزان اثرگذاری مولفه‌های گردشگری هوشمند روستایی بر پایداری روستاهای هدف گردشگری (مطالعه موردی: روستاهای شرق استان کرمانشاه)

گردشگری هوشمند روستایی به ‌عنوان یک راهبرد جدید در مسیر توسعه پایدار روستاها مطرح می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان اثرگذاری مولفه‌های گردشگری هوشمند روستایی بر پایداری روستاهای هدف گردشگری شرق استان کرمانشاه است. روش تحقیق در نوشتار حاضر بر اساس هدف، از نوع کاربردی و بر اساس ماهیت، توصیفی- تحلیلی است. جمع‌آوری اطلاعات به روش اسنادی منابع کتابخانه ای، مجله های علمی و گردآوری میدانی به روش پرسشنامه و اطلاعات مورد نیاز در زمینه گردشگری هوشمند روستایی و شاخص‌های آن با استفاده از پیشینه، با توجه به شرایط منطقه جمع‌آوری شده است. پرسشنامه به دلیل بررسی وضعیت گردشگری هوشمند روستایی در روستاهای نمونه، در قالب طیف پنج گزینه‌ای لیکرت تهیه و در بین روستاییان توزیع و تکمیل شده است. از مجموع (1191 خانوار) 3888 نفر تعداد جمعیت روستاهای نمونه با فرمول کوکران با خطای 0.065 درصد حجم نمونه 215 نفر به دست آمد. برای سنجش گردشگری هوشمند روستایی و توسعه پایدار روستایی با توجه به نوع داده‌ها از آزمون‌های همبستگی پیرسون ، تی تک نمونه‌ای استفاده‌شده است. در ادامه به دلیل سطح بندی روستاهای مورد مطالعه به لحاظ دستیابی به گردشگری هوشمند روستایی و توسعه پایدار روستایی با توجه به نوع داده‌ها از روش وزن دهی critic و روش رتبه‌بندی cocoso و  marcos استفاده شده است و برای تحلیل تاثیر عوامل گردشگری هوشمند روستایی بر پایداری روستاهای هدف گردشگری از روش معادلات ساختاری smart pls استفاده‌ شده است. برای تحلیل های آماری از نرم‌افزار jamovi و نقشه ها از نرم‌افزار gis استفاده ‌شده است. با توجه به نتایج، ضرایب t بین متغیرهای اصلی پژوهش، بیش از 22.161 بوده یعنی رابطه معنادار و غیر مستقیم است بدین ترتیب انواع شاخص‌های گردشگری هوشمند روستایی بر توسعه پایدار سکونتگاه های روستایی تاثیر مثبت و معناداری دارد و گردشگری هوشمند روستایی با ضریب 0.821 بیشترین تاثیر مستقیم بر توسعه پایدار روستایی را داشته  و متغیر مستقل 86.3 درصد از واریانس متغیر توسعه پایدار روستایی را پیش‌بینی می‌کنند.

assessment of the impact of smart rural tourism components on the sustainability of target tourism villages (case study: villages in the eastern region of kermanshah province)

rural smart tourism is proposed as a new strategy in the path toward sustainable development ofvillages. the aim of the present research is to examine the impact of components of rural smarttourism on the sustainability of tourist villages in the eastern region of kermanshah province. theresearch method in this writing is applied in nature based on its objective and descriptive-analyticalbased on its methodology. information was collected through library resources, scientific journals,and field surveys via questionnaires, gathering necessary data regarding rural smart tourism and itsindicators based on the existing literature and the area's conditions. the questionnaire was designedin a five-point likert scale format to assess the state of rural smart tourism in the sampled villages,distributed among villagers, and completed. from a total of 1191 households with a population of3888, using cochran's formula with a margin of error of 0.065%, a sample size of 215 wasdetermined. to measure rural smart tourism and rural sustainable development, pearson correlationtests and one-sample t-tests were utilized based on the type of data. furthermore, for classifying thestudied villages regarding access to rural smart tourism and sustainable rural development, criticweighting method and cocoso and marcos ranking methods were employed. to analyze theimpact of rural smart tourism factors on the sustainability of tourist villages, smart pls structuralequation modeling was applied. jamovi software was used for statistical analyses, while gissoftware was utilized for mapping. according to the results, the t-values between the main variablesof the research were over 22.161, indicating a significant and indirect relationship; thus, variousindicators of rural smart tourism positively and significantly influence the sustainable developmentof rural settlements. rural smart tourism, with a coefficient of 0.821, had the most direct impact onrural sustainable development and the independent variable accounted for 86.3% of the variance inthe sustainable rural development variable.