اثر ارتباطات سیاسی بر توانایی تامین مالی شرکت‌ها – شواهدی از تحلیل رگرسیون کوانتایل

پژوهش حاضر تاثیر ارتباطات سیاسی بر ساختار سرمایه شرکت‌های بورسی تهران را با تاکید بر ناهمگنی این اثر در سطوح مختلف اهرم مالی بررسی می‌کند. داده‌های تابلویی متعادل شامل 1600 مشاهده سال-شرکت در دوره 1376 تا 1400 با روش رگرسیون کوانتایل پنلی تحلیل شد تا تفاوت‌های توزیعی پنهان در مدل‌های میانگین‌محور شناسایی شود. ارتباطات سیاسی با نسبت بدهی بلندمدت به کل بدهی‌ها پروکسی گردید که در فضای نهادی ایران نشان‌دهنده دسترسی ترجیحی به تسهیلات بانکی دولتی و شبه‌دولتی است. یافته‌ها حاکی از اثر مثبت و معنادار ارتباطات سیاسی بر اهرم مالی است، اما شدت این اثر ناهمگن است: در کوانتایل‌های پایین (شرکت‌های کم‌اهرم با محدودیت شدید تامین مالی) تاثیر به‌طور چشمگیری قوی‌تر و در کوانتایل‌های بالا (شرکت‌های پراهرم با دسترسی پایدار به اعتبار) به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای ضعیف‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد ارتباطات سیاسی در اقتصادهای نوظهور به‌عنوان جایگزین غیررسمی برای ضعف نهادهای مالی عمل می‌کند و به‌ویژه برای شرکت‌های مواجه با کمبود منابع خارجی، تامین مالی بدهی را آسان‌تر می‌سازد. از منظر سیاست‌گذاری، مطالعه بر لزوم افزایش شفافیت مالی، کاهش نقش روابط سیاسی در تخصیص اعتبار و تقویت چارچوب‌های نهادی تاکید دارد تا مزایای نابرابر ناشی از ارتباطات سیاسی کاهش یابد و توسعه متوازن بازار سرمایه ایران تسریع گردد.

the impact of political connections on firms’ financing ability: evidence from quantile regression analysis

this study investigates the impact of political connections on corporate capital structure, with an emphasis on the heterogeneity across different levels of financial leverage. using a balanced panel dataset consisting of 1,600 firm-year observations from companies listed on the tehran stock exchange (tse) during the period 1997–2021, the analysis applies a quantile regression approach to examine the effect of political connections at different leverage levels (low, medium, and high) and to capture distributional differences that cannot be identified by traditional mean-based models. political connections are proxied by the ratio of long-term debt to total debt, reflecting preferential access to long-term credit that is often facilitated through quasi-governmental organizations and state-owned banks in iran’s institutional context. the findings reveal that political connections have a positive and statistically significant effect on corporate leverage; however, the magnitude of this effect is not uniform across firms. the impact is stronger among firms operating at lower leverage quantiles, indicating that politically connected firms facing greater financing constraints are more likely to use their connections to obtain debt financing. in contrast, firms situated at higher leverage quantiles, which have already secured relatively stable access to credit markets, exhibit weaker sensitivity to political connections.these results indicate that political connections serve as an informal institutional substitute for weak financial systems in emerging markets, particularly for firms with limited access to external finance. from a policy perspective, the study highlights the importance of enhancing financial transparency and reducing reliance on political favoritism in credit allocation. strengthening institutional frameworks could help mitigate unequal advantages arising from political ties and promote more efficient capital market development in iran