درآمدی تحلیلی و انتقادی بر فیزکالیسم بارابارا مونترو

تجربه‌ های کیفی (کوآلیا) از بزرگ ترین موانع صدق فیزیکالیسم است. این که با فیزیک چگونه می ‌توان لذت، شادی، غم و درد را تبیین کرد، معضل ساده ‌ای برای فیزیکالیست ‌ها محسوب نمی ‌شود. در این بین باربارا مونترو، از معروف ترین مدعیان فیزیکالیسم، با ارائه معنای خاصی از لفظ «است» در تعریف فیزیکالیسم (هر چیزی فیزیکی است)  مدعیّ است می ‌توان در معنای «فیزیکی» توسعه ایجاد کرد؛ به عنوان مثال وقتی گفته می ‌شود «آب h2o است» لزوماً بدین معنا نیست که آب این همان با h2o است، بلکه می‌ توان بدین معنا باشد که آب از h2o برآمده و از آن تشکیل یافته است. متناظراً تجربه ‌های کیفی (امور ذهنی) هرچند این همان با امور فیزیکی (مغزی) نیستند اما فرا رویداده و مبتنی بر آن ها هستند و همین مقدار برای فیزیکی بودن تجربه ‌های کیفی کفایت می ‌کند. در مقاله حاضر ضمن ارائه ترجمه مقاله «فیزیکالیسم» از باربارا مونترو، در سه گام، فرارویدادگی را نقد کرده و اثبات کرده‌ایم که آموزه مذکور حداکثر، هم بودگی یا هم تغییری بین امور ذهنی و امور فیزیکی را اثبات می ‌کند و هم بودگی یا هم تغییری بین امور ذهنی و فیزیکی نمی ‌تواند دلیل موجهّی برای اطلاق کلمۀ «فیزیکی» بر تجربه ‌های کیفی از قبیل لذت باشد.  

analytical and critical introduction to barbara montero physicalism

qualitative experience (qoalia) is one of the biggest obstacles to the truth of physicalism. how to explain joy, happiness, sorrow and pain with physics is not a simple dilemma for physicists. in the meantime, barbara montero; one of the most famous claimants of physicalism, by presenting a special meaning of is in the definition of physicalism (everything is physical) claims that development can be created in the physical sense. for example, when we say water is h2o, it does not necessarily mean that water is the same as h2o, but it can mean that water is derived from and composed of h2o. correspondingly, qualitative experiences (mental affairs), although not the same as physical (mental) affairs, are metaphysical and based on them, and the same amount is sufficient for the qualitative experiences of physical experiences. in this article, we present the translation of physicalism by barbara montero in three steps, critique metaphysics and prove that this doctrine proves the maximum coexistence or change between mental and physical matters. and the coexistence or change between mental and physical matters cannot be a valid reason for applying the word physical to qualitative experiences such as pleasure.