نقش توانمندسازی در تبیین توسعه پایدار (موردمطالعه: دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران)

توسعه پایدار جریانی پیچیده و چندبعدی بوده و دربرگیرنده عرصه­های زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است، به‌نحوی‌که این ابعاد با یکدیگر در تعامل و ارتباط متقابل هستند. عوامل متعددی در فراگرد توسعه پایدار نقش‌آفرینی کرده و قادرند جریان توسعه را تحت تاثیر قرار داده، دستیابی به آن را تسهیل و تسریع نمایند. اعتقاد بر این است که توانمندسازی جامعه ازجمله محورهای اصلی توسعه پایدار به‌شمار می‌روند. ازاین‌رو، تحقیق حاضر درصدد ارزیابی و تحلیل اثرات توانمندسازی اعضاء جامعه بر تسهیل در دستیابی به توسعه پایدار است. این پژوهش ازنظر استراتژی، مطالعه موردی، ازنظر فلسفه، اثبات‌گرا و ازنظر رویکرد، تبیینی (علت-معلولی) است. مدل عملیاتی پژوهش بر اساس مطالعات پیشین در داخل و خارج از کشور بنا شده است. داده­های پژوهش از طریق پرسشنامه جمع­آوری و با استفاده از تحلیل همبستگی و مدل معادلات ساختاری، با به‌کارگیری نرم­افزارهای spss و lisrel آزمون شد. جامعه آماری پژوهش شامل 17853 نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه تهران است که در سال 1397 در این دانشگاه مشغول به تحصیل بوده­اند. به‌منظور گردآوری داده­ها، از روش نمونه­گیری طبقه­ای نسبی، از 450 دانشجوی تحصیلات تکمیلی نظرسنجی به‌عمل آمد است. بر مبنای تجزیه‌وتحلیل مسیر انجام شده، مشخص شد که توانمندسازی اعضاء جامعه از منظر اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و روانشناختی در دستیابی به توسعه پایدار از جنبه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیست‌محیطی نقش‌آفرینی می‌کند.