مطالعه رابطه بین فناوری­های اطّلاعاتی و ارتباطی و مصرف­گرایی (مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه علوم پزشکی اراک)

امروزه همگام با رشد و تحول در فناوری­های اطّلاعاتی وارتباطی، مصرف­گرایی به‌عنوان سبک و سیاق خاصی از زندگی معرفی شده و به مراتب مصرف کالاهای خاص و غیر ضروری در جامعه ترویج می­شود که این امر، نهایتاً منجر به سیر صعودی رفتارهای مصرفی و گسترش فرهنگ مصرف‌گرایی می­گردد. در این راستا، هدف از انجام پژوهش حاضر نیز بررسی رابطه بین فناوری‌های اطّلاعاتی و ارتباطی ومصرف‌گرایی بوده است. در این پژوهش، از تئوری­های زیمل، بوردیو، وبلن و گیدنز به‌عنوان چارچوب نظری بهره گرفته شده است. روش مطالعه برای جمع‌آوری داده‌ها پیمایشی می­باشد. جامعه آماری مشتمل بر کلیه کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شهرستان اراک به تعداد 450 نفر بوده است که به شیوه‌ی تمام شماری تمامی افراد جامعه مدّ نظر با استفاده از پرسشنامه‌ی محقق ساخته مورد پرسش و سنجش قرار گرفته‌اند. ضریب پایایی به‌دست آمده برای تمامی متغیرها، بالاتر از 7/0 بوده و به‌لحاظ آماری مورد تایید می­باشد. مطابق یافته­های توصیفی، میانگین حاصل برای متغیر میزان استفاده از فناوری اطلاعاتی و ارتباطی برابر با 16/40 و برای متغیر مصرف­گرایی 32/50 برآورده شده است. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که رابطه خطی بین متغیرهای فناوری‌های اطّلاعاتی و ارتباطی با مصرف‌گرایی با سطح معناداری کوچکتر از 05/0 و با اطمینان 99 درصد از نظر آماری معنادار بوده است. همچنین، نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل رگرسیونی حاکی از آن است که متغیرهای میزان استفاده از اینترنت (با ضریب بتای 158/0)، میزان استفاده از تلفن همراه (با ضریب بتای 390/0)، میزان استفاده از شبکه­های تلویزیونی (با ضریب بتای 298/0) و سن (با ضریب بتای 130/)، به‌ترتیب بیشترین تاثیر را بر متغیر وابسته داشته­اند. متغیرهای میزان استفاده از اینترنت، میزان استفاده از تلفن همراه، میزان استفاده از شبکه­های تلویزیونی و سن، توانسته‌اند 22 درصد از تغییرات مصرف‌گرایی را تبیین نمایند.