مطالعه مقایسه‌ای مولفه‌های موثر بر سبک زندگی کارگران (مطالعه موردی: کارگران اتوبوسرانی شهرداری تهران)

برای فهمیدن اینکه جامعه‌ای خاص چون جامعه کارگری، چگونه زندگی می‌کنند، چگونه به دنیا نگاه می‌کنند، چگونه در میان فرصت‌هایی که اطرافشان وجود دارد دست به انتخاب می‌زنند، باید به مطالعه در حوزة سبک زندگی دست زد. هدف پژوهش حاضر مطالعه عوامل موثر بر سبک زندگی کارگران بوده است. جهت چارچوب نظری از نظریات سبک زندگی و نظریات نسلی مانهایم و بوردیو استفاده شده است. جامعه آماری کارگران شاغل در اتوبوسرانی تهران در سال 1396 می‌باشند تعداد نمونه جامعه آماری 366 نفر است. اعتبار پرسشنامه حاضر از نوع محتوایی و اعتبار سازه آن توسط معادلات ساختاری انجام شده است، پایایی ابزار پژوهش دارای آلفای کرونباخ بالای 7/0 باشد. جهت تجزیه تحلیل پژوهش ­از آماره‌های توصیفی و آزمون‌های استنباطی استفاده شده است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهدکه نمرات عوامل مصرف فرهنگی، مدیریت بدن و مصرف مادی با جنسیت کارگران دارای تفاوت معنادار می‌باشد، بالاترین میانگین نمرات عوامل موثر در سبک زندگی مربوط به مولفه رفتار سیاسی در مردان و مولفه مدیریت بدن در زنان بدست­ آمده­است. بیشترین ­اثر عوامل­ سبک زندگی با توجه به نسل­های مختلف سبک زندگی کارگران، اثر مصرف مادی (5/18%) است و به ترتیب عامل مدیریت بدن (6/12%)، رفتار سیاسی(6%)، فعالیت­ اوقات فراغت (8/0%) و مصرف فرهنگی (6/0%) است. بیشترین تغییر واریانس نمرات در بین کارگران با دهه سنی 30 تا 40 ساله در مولفه رفتار سیاسی است و کمترین میانگین نمرات مربوط به کارگران در دهه سنی 51-60 ساله در مولفه مصرف مادی می‌باشد. در نتیجه با توجه به تغییرات محیطی در نوع زندگی امروزی نتیجه می‌شود که کارگران جوان‌تر را بیشتر با مسائل فراغتی و مصارف مادی آشنا نموده و کارگران مسن‌تر را به رفتارهای سیاسی آگاه نماییم.