نظام حقوقی حاکم بر استفاده کشورها از رودخانه‌های متوالی ( پیاپی)

تحقیقات جغرافیایی و تصاویر ماهواره‌ها حکایت از این حقیقت دارد که نزدیک به دو سوم مساحت کره زمین را آب فراگرفته و یک سوم بقیه به خشکی‌ها اختصاص یافته است. در عین حال برای ایجاد تعادل و توازن در استفاده از آب‌های جهان، اسناد بین‌المللی بسیاری به تصویب رسیده‌اند تا امکان استفاده از این منابع طبیعی بین‌المللی برای همه کشورها و ملتها فراهم گردد که شامل اقیانوس‌ها، دریاها، رودخانه‌ها، دریاهای آزاد، فلات قاره، آبهای مجمع الجزایری، آب‌های داخلی، دریای سرزمینی، آبهای منطقه مجاور تنگه‌ها و کانالها و منطقه اعماق دریاهاست. در عین حال اهمیت رودخانه‌ها به لحاظ تنوع کاربردهای آن از همه موارد فوق بیشتر بوده و همین موضوع به عامل تعارض منافع میان کشورها در استفاده از رودخانه‌ها و یکجانبه گرایی در سیاستگذاری راجع به نحوه کاربرد و تغییر مسیر برخی از رودخانه منجر شده بدون آنکه به حقوق سنتی دیگر کشورها در استفاده از رودخانه‌ها توجهی شود و به نظر می‌رسد که زمان آن فرا رسیده که چنانچه کشورهای حومه رودخانه یا در مسیر رودخانه قادر به حل و فصل مناقشات راجع به رودخانه‌ها و تصویب معاهدات دوجانبه، چند جانبه یا منطقه‌ای نباشند باید از سازمان ملل متحد و حقوق بین‌الملل کمک طلبید و با تصویب معاهدات بین‌المللی، نظم عمومی منطقه‌ای در خصوص استفاده از کشورها از رودخانه را اعاده نمود.

the legal system governing the use of consecutive rivers by countries

geographical research and satellite images indicate the fact that nearly two-thirds of the earth's surface is covered by water and the remaining one-third is land. at the same time, in order to create a balance in the use of the world's waters, many international documents have been approved to enable the use of these international natural resources for all countries and nations, which include oceans, seas, rivers, open seas, continental plateaus, archipelago, internal waters, territorial sea, waters of the area adjacent to straits and channels and deep sea area. at the same time, the importance of rivers in terms of the diversity of its uses is greater than all the above cases, and this issue has led to the conflict of interests between countries in the use of rivers and unilateralism in policy-making regarding how to use and change the course of some rivers without respecting the rights the tradition of other countries in the use of rivers should be taken into account and it seems that the time has come that if the countries along the river or along the river are not able to resolve the disputes about the rivers and approve bilateral, multilateral or regional treaties, they should ask the united nations he sought help from the united nations and international law, and by approving international treaties, he restored regional general order regarding the use of the river by countries.