ارائه مدل چند سطحی از عوامل موثر بر بهبود فضای کسب و کار استان اصفهان با رویکرد جامعه شناختی

هدف از پژوهش حاضر ارائه یک مدل چند سطحی از عوامل جامعه شناختی بهبود فضای کسب و کار استان اصفهان؛ می‌باشد. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر نوع روش، روش تحقیق آمیخته محسوب می‌گردد. روش تحقیق پژوهش حاضر، روش پژوهش ترکیبی از نوع طرح متوالی- اکتشافی است. جامعه آماری در این تحقیق مشتمل بر 6 نفر از کارشناسان سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان(که به عنوان همکاران طرح با مجری همکاری داشته اند) و خبرگان متشکل از 17 نفر از متخصصان سطح استان شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های استان اصفهان، اعضای اتاق بازرگانی استان، کریدور علم و فناوری، اتاق اصناف، امور اقتصادی و دارایی، صاحبان کسب و کار و خبرگان سازمان مدیریت و برنامه ریزی استان می‌باشند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. تعداد 28 عامل کلیدی با استفاده از تکنیک دلفی فازی ذیل 8 عامل کلیدی دسته بندی شدند. در ادامه از مدلسازی ساختاری – تفسیری برای سطح بندی عوامل استفده شد. نتایج این بخش نشان داد که مدل اکتشافی در چهار سطح ارائه شد. بنحوی که حکمرانی خوب، پایه و اساس بهبود فضای کسب و کار معرفی شد. سایر عوامل کلیدی در سطوح بعدی جای گرفتند.

presenting a multi-level model of factors affecting the improvement of the business environment of isfahan province: a sociological approach

this research aims to develop a multi-level model of sociological factors to enhance the business environment in isfahan province. the study is applied in purpose and employs a mixed-methods approach, specifically a sequential-exploratory design.the statistical population includes 6 experts from the provincial management and planning organization, who collaborated on the project, and 17 provincial-level experts. these experts include university faculty members, representatives from the local chamber of commerce, the science and technology corridor, the chamber of trades, the economic and financial affairs sector, business owners, and professionals from the management and planning organization. participants were selected through purposeful sampling.using the fuzzy delphi technique, 28 factors were identified and grouped into 8 key categories. structural-interpretive modeling was then applied to organize these factors into a four-level hierarchical model. the results highlight good governance as the foundational factor for improving the business environment, with the remaining factors distributed across subsequent levels.