تحلیل فرهنگ سیاسی روشنفکران دینی بعد از انقلاب اسلامی

فرهنگ سیاسی به معنای ساختارها، ارزش‌ها، ایستارها و احساسات نسبت به سیاست و رفتار سیاسی در جامعه است.باتوجه به اهمیت فرهنگ سیاسی ، پژوهش ذیل با استفاده از روش تحلیل گفتمان لاکلاو و موفه به مطالعه فرهنگ سیاسی روشنفکران دینی ایران پس از انقلاب اسلامی می‌پردازد. جامعه آماری شامل 20 متن از پنج روشنفکر دینی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که دال مرکزی گفتمان این روشنفکران «نقد قدرت سیاسی» بوده، که که با دال‌های شناور شامل «آزادی»، «حقوق انسانی»، «گفتگو و نفی خشونت»، «جامعه مدنی» و «نقد سنت» مفصل بندی شده است که در چارچوب دال مرکزی معنا می‌یابند. این گفتمان بازتابی از فرهنگ سیاسی مشارکتی است که بر پایبندی به ارزش‌های مدرن مانند حقوق بشر، کثرتگرایی و عقلانیت انتقادی استوار است. روشنفکران دینی با تاکید بر سازگاری دین و مدرنیته، به دنبال بازتعریف رابطه بین سنت و تجدد در فضای سیاسی ایران هستند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که این گفتمان نقش موثری در شکل دهی به تحولات سیاسی و اجتماعی ایران پس از انقلاب داشته و چالش‌های پیشروی توسعه سیاسی را با نگاهی انتقادی و اصلاحگرانه بررسی می‌کند

analysis of the political culture of religious intellectuals after the islamic revolution

political culture means structures, values, attitudes, and feelings towards politics and political behavior in society. given the importance of political culture, the following research uses the laclau and mouffe discourse analysis method to study the political culture of iranian religious intellectuals after the islamic revolution. the statistical population includes 20 texts from five religious intellectuals. the findings show that the central signifier of the discourse of these intellectuals was critique of political power, which is articulated with floating signifiers including freedom, human rights, dialogue and negation of violence, civil society, and critique of tradition, which find meaning within the framework of the central signifier. this discourse is a reflection of a participatory political culture that is based on adherence to modern values such as human rights, pluralism, and critical rationality. religious intellectuals, emphasizing the compatibility of religion and modernity, seek to redefine the relationship between tradition and modernity in the iranian political space. the results of the research indicate that this discourse has played an effective role in shaping iran's political and social developments after the revolution and examines the challenges of advancing political development with a critical and reformist perspective.