گفتمان انقلاب اسلامی و تاثیر آن بر محور مقاومت و شیعیان سوریه (2024- 2011)
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
نصیری سوناز
|
|
منبع
|
جامعه شناسي سياسي انقلاب اسلامي - 1403 - دوره : 5 - شماره : 3 - صفحه:395 -410
|
|
چکیده
|
درگیری و نبرد در سوریه یک درگیری منطقهای و بینالمللی است. در این درگیری دو محور سیاسی با دو طرح و رویکرد حضور دارند. در یکی از این دو طرح راه مقاومت و مبارزه با دشمنان امت و خصوصاً دشمن اصلی رژیم صهیونیستی برگزیده شده است و در طرح دیگر، طرحی است برای سلطه و حفظ برتری رژیم صهیونیستی بر منطقه که دولت آمریکا و هم پیمانان منطقهاش رهبری آن را برعهده گرفتهاند. با در نظر گرفتن بعد منطقهای بحران سوریه، شیعیان با ورود به بحران سوریه در سطح منطقهای توانست تاثیرگذار شود. رسیدن موج خیزش عربی به سوریه و شروع اعتراضات داخلی و گسترش بحران، این کشور را صحنه ای برای مبارزه گروههای متعدد نظامی با یکدیگر و دولت علوی، یکه تازی گروههای شبه نظامی خارجی مانند داعش، دخالت مستقیم و غیر مستقیم قدرتهای منطقه ای و رویارویی قدرتهای جهانی مبدل ساخته است. پژوهش حاضر با طراحی این سوال که گفتمان انقلاب اسلامی پس از 2011 چه تاثیری بر محور مقاومت و شیعیان سوریه داشته است، این فرضیه را مطرح کرده است که گفتمان انقلاب اسلامی 2024- 2011 به بعد در ساختار سوریه نقش فعال داشته و بر تقویت محور مقاومت تاثیر مثبتی داشتهاند. شیعیان سوریه با برخورداری از جمعیت حداقلی، اتخاذ موضع ضد اسرائیلی، عدم برخورداری از پشتوانه قوی اقتصادی و روبهرو شدن با اجماع جهانی علیه دولت بشار اسد، توانستهاند با انتخاب راهبرد تدافعی و بهرهمندی از سیاست های سازنده و مسامحه گرایی و پیگیری اصلاحات اجتماعی و اقتصادی گسترده و پرهیز از فرقهگرایی، در جهت بهبود جایگاه محور مقاومت در سوریه گام بردارند.
|
|
کلیدواژه
|
انقلاب اسلامی، سوریه، شیعیان، محور مقاومت
|
|
آدرس
|
دانشگاه پیام نور مرکز تهران, گروه علوم سیاسی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
sanaznasiri118@yahoo.com
|
|
|
|
|
|
|