مطالعه هویت ملی(اسلامی- ایرانی) از منظر سرمایه اجتماعی: بازه زمانی(1403-1384)

انقلاب اسلامی یکی از تغییرات سیاسی-اجتماعی مهم در برهه تاریخی ایران برای خلق، بازآفرینی و توسعه هویت ملی در برابر هویت‌های خرده‌فرهنگی، متضاد و درون قومی بوده و توانسته با تکیه‌بر سرمایه اجتماعی؛ گذار از هویت قومی به امر هویت ملی را تسهیل نماید که پیامدهای آن ترویج مدارای اجتماعی، کاهش منازعات سیاسی قومی و اتصال و پیوند چندجانبه اقوام با حکمرانی انقلاب اسلامی بوده است. بر این اساس هدف اصلی پژوهش مطالعه هویت ملی ایرانیان از منظر سرمایه اجتماعی در دوره‌های انقلاب اسلامی ایران 1384 الی 1403 است. روش پژوهش از نوع فراتحلیل کمی (cma2)؛ واحد تحلیل مقاله‌ها (نورمگز، مگ ایران) و رساله‌های ارشد و دکتری (ایران داک) در بازه زمانی 1384 الی 1403 است. به روش تعمدی-غیراحتمالی (ارزیابی مقاله برحسب ملاک ورود و خروج) از جامعه آماری گردآوری‌شده 50 سند علمی؛ 31 حجم نمونه انتخاب و نتایج با ابزار آزمون d کوهن و f فیشر تحلیل‌شده است. نتایج نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی به‌عنوان شاخص کلان اجتماعی، توانسته بر پیوند و تعلق با هویت ملی بعد از انقلاب اسلامی تاثیرگذار باشد و مقدار این ضریب اثر برابر با 43 درصد است. همچنین ابعاد سرمایه اجتماعی ازجمله تعلق اجتماعی (0.389)؛ انسجام اجتماعی (0.308)؛ مشارکت اجتماعی (0.418)؛ حمایت اجتماعی (0.355)؛ آگاهی اجتماعی (0.292) بر ارتقای هویت ملی ایرانیان بعد از انقلاب اسلامی ایران تاثیرگذار بوده و این تاثیر معنی‌دار است.

studying national identity (islamic-iranian) from the perspective of social capital: time period (2005-2024)

the islamic revolution was one of the important changes in iran for the creation and development of national identity against subcultural، contradictory and intra-ethnic identities and was able to facilitate the transition from ethnic identity to national identity by relying on social capital، the consequences of which were the promotion of social tolerance، reduction of ethnic political conflicts and the multilateral connection and bonding of ethnicities with the governance of the islamic revolution. accordingly، the main purpose of the study is to study the national identity of iranians from the perspective of social capital during the periods of 1384 to 1403. the research method is quantitative meta-analysis (cma2); the unit of analysis is articles (normegs، mag iran) and masters and doctoral theses (iran doc) in the period 2005 to 2024. 50 scientific documents were selected from the statistical population using a deliberate-non-probability method (article evaluation according to entry and exit criteria); 31 sample sizes were selected and the results were analyzed using cohen's d and fisher's f tests. the results show that social capital، as a macro-social indicator، has been able to influence the connection and belonging to the national identity after the islamic revolution، and the value of this effect coefficient is equal to 43 percent. also، the dimensions of social capital، including social belonging (0.389); social cohesion (0.308); social participation (0.418); social support (0.355); social awareness (0.292)، have been effective in promoting the national identity of iranians after the islamic revolution of iran، and this effect is significant.