قدرت سرکوب و خشونت در رژیم پهلوی دوم

طی سال های 1332 تا 1357 محمدرضا پهلوی از شیوه حفظ ثبات سیاسی از طریق زور و سرکوب استفاده کرد. رژیم وی هم مانند پدرش، سرانجام متکی به درآمد های نفتی و ارتش شد؛ حتی در جایگاه وابستگی شدیدتری به آمریکا قرار داشت. بر این اساس در این مقاله، خشونت رژیم پهلوی در سه بعد سیاسی، فرهنگی، اجتماعی بررسی‌شده است و ابزارهای خشونت نیز به دودسته اطلاعاتی – امنیتی و نظامی تقسیم‌شده است، با رویکرد توصیفی و تحلیلی: در پی پاسخ این پرسش هستیم که قدرت سرکوب و خشونت در رژیم پهلوی به چه شکلی بوده است؟ در پاسخ این فرضیه مطرح می‌شود که فروپاشی رژیم پهلوی دوم، با میزان و ابعاد به‌کارگیری ابزار قدرت سرکوب و خشونت این رژیم در ارتباط است. این نوشتار بنا روش کیفی مبتنی بر تحلیل اسنادی و ابزار آن داده‌های تاریخی، به‌ویژه متن‌خوانی و فیش‌برداری است که با استفاده از نرم افزار ویزیو انجام‌گرفته است. تنظیم‌شده است. یافته های پژوهش نشان می‌دهد که رژیم پهلوی دوم، همچون پهلوی اول برای حفظ قدرت و منافع شخصی خود، به سرکوب و خشونت متوسل شد؛ در همۀ ابعاد خشونت سیاسی، فرهنگی، اجتماعی از طریق دستگاه ارتش و ساواک و کمیته مشترک ضدخرابکاری به اجرای این برنامه‌ها در جهت منافع خود استفاده ‌کرد؛ در نتیجه برخلاف برخی از نظریه های غربی به‌ویژه نظریه ماکیاولی که استفاده از هر نوع ابزار زور و خشونت را در راستای حفظ و تداوم قدرت حاکم لازم می دانند؛ بکارگیری عوامل مختلف سرکوب و خشونت، باعث فروپاشی رژیم پهلوی دوم و پیروزی انقلاب اسلامی در 22 بهمن سال 1357 شد.

investigating the power of repression and state violence: a case study of the second pahlavi regime

during the years 1332 to 1357، mohammad reza pahlavi used the method of maintaining political stability through force and repression. like his father، his regime eventually relied on oil revenues and the military; it was even more heavily dependent on the united states. the main purpose of this article is to study the power of repression and violence in the pahlavi regime. the data collection method is a qualitative analysis of the type of documentary analysis and the tools of text and fish collection that have been performed using visio software software. in this article، the violence of the pahlavi regime is examined in three political، cultural، and social dimensions، and the tools of violence are examined in two categories: intelligence، security، and military. he himself resorted to repression and violence; he used all aspects of political، cultural، and social violence through the military and savak and the joint anti sabotage committee to carry out these programs for his own benefit; the second was the victory of the islamic revolution