نقش تاب‌آوری اجتماعی در بروز ناآرامی‌های اجتماعی؛ مطالعه موردی ناآرامی‌های پاییز 1401

تاب‌آوری اجتماعی که به ظرفیت و توان افراد اجتماع، گروه‌های اجتماعی و جوامع در رویارویی و پیکار با شدائد و امکان برون‌رفت از مضایق اطلاق می‌گردد؛ با دیگر مفاهیم اجتماعی ارتباط یافته و ضمن اثرپذیری از آن‌ها و بر آن‌ها اثرگذار نیز می‌باشد. تحقیق حاضر با طرح این پرسش که «کاهش تاب‌آوری اجتماعی چه نقشی در بروز ناآرامی‌های پاییز 1401 در جمهوری اسلامی ایران داشته است؟»، به کاوش در دستیابی به نقش کاهش تاب‌آوری اجتماعی در شکل‌گیری و بروز ناآرامی‌های پاییز 1401 در جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. این پژوهش با بهره‌برداری از روش اسنادی به گردآوری داده‌های مرتبط پرداخته و با اتخاذ روش مطالعه موردی و در چارچوب تحلیل روندی به تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده مبادرت ورزیده است. از آن رو که هدف تحقیق حاضر بررسی نقش تاب‌آوری اجتماعی در شکل‌گیری ناآرامی‌های اجتماعی پاییز 1401 در جمهوری اسلامی ایران است؛ اثر منفی مولفه‌های تاب‌آوری اجتماعی؛ هم‌چون سرمایه‌ی اجتماعی، مشارکت سیاسی، اعتماد عمومی، فشار تحریم‌های سیاسی و اقتصادی تحمیلی، بر سطح کیفی تاب‌آوری اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. نقصان مولفه‌های مذکور، از یک‌سو سطح کیفی تاب‌آوری اجتماعی را با کاهش مواجه ساخته و زمینه‌ساز خلق پاره‌ای از علل بروز ناآرامی‌های اجتماعی پاییز 1401 در جمهوری اسلامی گردیده است. از دیگر سو، مولفه‌های مذکور به همراهی روند کاهش تاب‌آوری اجتماعی پرداخته و به برآیند منفی تجمیع کاهش تاب‌آوری اجتماعی و نقصان مولفه‌های مطروحه یاری رسانیده است. از این روی انباشت تقلیل سطح کیفی کاهش تاب‌آوری اجتماعی و نقصان مولفه‌های تاب‌آوری اجتماعی نیز به آفرینش ناآرامی‌های اجتماعی یاری رسانیده است.

the role of social resilience in the occurrence of social unrest; a case study of the riots of autumn 1401

social resilience، which refers to the capacity and power of community members، social groups، and communities in facing and fighting with adversities and the possibility of overcoming hardships; it is connected with other social concepts and while being affected by them and has an effect on them. by asking the question، what role did the reduction of social resilience have in the emergence of the unrest in the fall of 1401 in the islamic republic of iran?، the present research has investigated the role of the reduction of social resilience in the formation and occurrence of the unrest in the fall of 1401 in the islamic republic of iran. this research has collected relevant data using the documentary method and analyzed the collected data by adopting the case study method and in the framework of trend analysis. therefore، the purpose of this research is to investigate the role of social resilience in the formation of social unrest in the fall of 1401 in the islamic republic of iran; the negative effect of social resilience components; as social capital، political participation، public trust، the pressure of imposed political and economic sanctions، the qualitative level of social resilience has been considered. the lack of the mentioned components، on the one hand، has reduced the quality level of social resilience and has become the basis for the creation of some of the causes of social unrest in the fall of 1401 in the islamic republic.