تحریم‌های ثانویه آمریکا و راهبرد خروج شرکت‌های اروپایی از ایران

ایالات متحده با استفاده از مرکزیت دلار در سیستم مالی بین‌المللی، به‌طور فزاینده‌ای از تحریم‌ها به‌عنوان مهم‌ترین ابزار برای تحت فشار قرار دادن و تغییر رفتار دولت‌ها استفاده می‌کند. «تحریم‌های ثانویه» بر شرکت‌ها، بانک‌ها و افراد ثالث خارجی اعمال و آن‌ها را مجبور به انتخاب بین تجارت با اهداف تحریمی ایالات متحده و عدم دسترسی به بازار بزرگ ایالات متحده و یا همراهی با تحریم‌های این کشور می‌کند. 68 درصد تحریم‌های ثانویه در قالب فهرست «اس. دی. ان.» وزارت خزانه‌داری ایالات متحده تا سال 2022 علیه ایران بوده است. سوال پژوهش این است که چرا باجود اعمال سازوکارهای متعدد از سوی اتحادیه اروپا برای کاهش تاثیرات فراسرزمینی تحریم‌های ثانویه، شرکت‌های اروپایی از دستورالعمل‌های تحریمی ایالات متحده پیروی کردند. فرضیه پژوهش این است که دو مولفه «ترجیحات شرکت‌های اروپایی مبتنی بر رویکرد عقلانی هزینه - فایده و دفع ریسک در چارچوب وابستگی متقابل (نامتقارن) فراآتلانتیک» و «فقدان پیوند اقتصادی و تجاری میان ایران و اتحادیه اروپا»، الگوی رفتاری شرکت‌های اروپایی در خروج از ایران را شکل داد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که حجم عظیم وابستگی‌های اقتصادی فراآتلانتیک و حساسیت و آسیب‌پذیری نسبت به تغییرات در آن و اهرم‌های برتری ایالات متحده در وابستگی متقابل منجر به تاثیرگذاری بالای تحریم‌های ثانویه بر شرکت‌های اروپایی و اتخاذ راهبرد دفع ریسک و محاسبه هزینه – فایده در ارتباط با ایران شده است. روش پژوهش مبتنی بر روش‌شناسی کیفی از نوع مطالعه موردی است.

the u.s. secondary sanctions and the exit strategy of european companies from iran

the united states has increasingly relied on sanctions as a key strategy to influence and change the actions of other countries, taking advantage of the dollar's supremacy in the international financial system. to enforce compliance with u.s. sanctions regulations secondary sanctions specifically target foreign companies, banks, and individuals, compelling them to either cease business with u.s.-sanctioned entities or lose access to the extensive u.s. market, thereby enforcing compliance with u.s. sanctions policies. by 2022, 68% of these sanctions, issued through the u.s. treasury department's specially designated nationals (sdn) list, were directed against iran. the research seeks to explain why, despite the european union's efforts to mitigate the extraterritorial effects of these sanctions, european firms continued to comply with u.s. sanctions. the research hypothesis posits that two factors shaped european companies' decision to exit iran: (1) the rational cost-benefit and risk-aversion approach of european companies within the framework of asymmetric transatlantic interdependence, and (2) the lack of strong economic and trade ties between iran and the european union. the findings demonstrate that the high level of transatlantic economic interdependence, the sensitivity and vulnerability to shifts in this relationship, and the u.s.'s strategic dominance within this interdependence, significantly heightened the impact of secondary sanctions on european businesses. as a result, these companies adopted risk-averse, cost-benefit strategies in their dealings with iran. the research employs a qualitative methodology based on a case study approach.