تاثیر کارایی راهبرد دیپلماسی اقتصادی بر بهره ‌وری کل عوامل ‌در کشورهای منتخب توسعه یافته و در حال توسعه در بازه زمانی 2011-2020

‌محدودیت منابع سبب شده ‌‌افزایش بهره‌ وری کل ‌‌عوامل تولید به مهم‌ ترین راهبرد ‌کشورها جهت دست یابی به رشد اقتصادی مستمر و با ثبات تبدیل شود. ‌‌از سویی، در خلال سال‌ های اخیر ، دیپلماسی اقتصادی به ابزار مهمی جهت اجرای سیاست‌ های صنعتی بدل شده و این ‌‌می‌ تواند به ‌افزایش کارایی و اثر بخشی فعالیت‌ های اقتصادی و رشد ‌بهره‌ وری کل عوامل کمک نماید. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ‌مولفه‌ های کارایی دیپلماسی اقتصادی ( تسهیل تجارت خارجی ، جذب سرمایه خارجی و دست یابی به فناوری خارجی ، برند ملی و جذب گردشگر خارجی ) ‌بر بهره ‌وری کل عوامل ‌در دو گروه از کشورهای منتخب در حال توسعه ‌و توسعه‌ یافته طی دوره 2020 - 2011 به روش گشتاورهای تعمیم‌ یافته است. ‌نتایج ‌نشان داد ‌مولفه‌ های تسهیل تجارت خارجی ، جذب سرمایه خارجی و دستیابی به فناوری خارجی در هر دو گروه از کشورهای منتخب با ضرایب تخمینی متفاوت ‌‌بر بهره ‌ وری کل عوامل تاثیر مثبت و معناداری دارد . اما، ‌‌تاثیر مولفه‌ های برند ملی و جذب گردشگر خارجی ‌‌بر بهره ‌ وری کل عوامل ‌در هر دو گروه از کشورهای منتخب هر چند مثبت ، ولی فاقد معنی داری آماری است .‌نتایج تخمینی نشان داد بخش اعظم مشکلات کشورها در خصوص بهره وری کل عوامل به ساختار تولیدی، مسائل زیر ساختی و لجستیکی، مشکلات مالی و برخی مسائل دیگر آن ها بر می گردد که خارج از حوزه دیپلماسی اقتصادی است.

the effect of the efficiency of economic diplomacy strategies on total factor productivity in selected developed and developing countries

the limitation of resources has made increasing the productivity of all factors of production the most important strategy for countries seeking to achieve continuous and stable economic growth. in recent years, economic diplomacy has emerged as a crucial tool for implementing industrial policies, enhancing the efficiency and effectiveness of economic activities, and boosting the productivity of all factors. this study aims to investigate the impact of the components of economic diplomacy—namely, facilitating foreign trade, attracting foreign capital, acquiring foreign technology, enhancing national branding, and attracting foreign tourists—on the productivity of total factors in two groups of selected developing and developed countries during the period from 2011 to 2020. utilizing the generalized method of moments, the results indicate that the components of facilitating foreign trade, attracting foreign capital, and obtaining foreign technology positively affect the productivity of total factors in both groups of selected countries, albeit with varying estimated coefficients. however, while the influence of national branding and foreign tourist attraction on total factor productivity is also positive, it lacks statistical significance in both groups.