تحلیل روانشناختی شخصیت قهرمان در رمان «سلوی فی مهب الریح» اثر محمود تیمور بر پایة نظریه روان شناختی هنری مورای

تحلیل روانشناختی آثار ادبی، از رویکردهای نقد ادبی معاصر به شمار می رود که با پیشتازی در دنیای ادبیات، پژوهشگران و منتقدان بسیاری را مجذوب خود ساخته است. شخصیت یکی از اساسی ترین ارکان و عناصر سازنده آثار داستانی است که در نقد روان شناختی آثار ادبی مورد توجه جدی قرار گرفته است. یکی از رویکردهای تحلیل شخصیت، مکتب روان شناسی «هنری مورای» است که بر پایه نظریه نیازها می باشد. از دیدگاه «هنری مورای» فشار ناشی از برآورده نشدن نیازها در افراد، منجر به بروز رفتارها و واکنش های متعددی در آن ها شود. «محمود تیمور»، نویسنده معروف و سرشناس مصری، صبغه روان شناختی را در تالیفات خود، جاری کرده است. رمان «سلوی فی مهبّ الریح» را می توان جزو برجسته ترین آثار داستانی «تیمور» به شمار آورد که شخصیت اصلی داستان از انواع اختلالات روانی ناشی از محیط و برآورده نشدن نیازها در رنج و عذاب است. پژوهش حاضر می­کوشد تا به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و با استفاده از رویکرد روان شناختی هنری مورای، بر اساس نیازهایی چون: مهرطلبی، عمل تقابلی، خودمختاری، خویشتن­پایی و نمایش، به تحلیل روانشناختی شخصیت قهرمان در این داستان بپردازد. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان می دهد که از فهرست بیست گانه نظام روان­شناسی مورای، نیاز به مهرطلبی در زندگی قهرمان بیش از سایر نیازها تاثیر بسزایی داشته و منجر به بروز رفتارهای ابتدایی، عاطفی، تخیلی، ارضایی و تطبیقی شده است.