بررسی تاثیر تجمع تولید بر کارائی اقتصادی سبز کارگاه‌های صنعتی ده نفر کارکن و بیشتر

با تشدید چالش‌های زیست‌محیطی جهانی، توسعه سبز به‌عنوان رویکردی کم‌کربن و پایدار ضروری شده است. برنامه محیط‌زیست سازمان ملل (unep) و بسیاری از کشورها سیاست‌های اقتصادی سبز را اجرا کرده‌اند. این مطالعه کارایی اقتصادی سبز (gee) به عنوان شاخص کلیدی با استفاده از روش sbm برای کارگاه‌های صنعتی با ده نفر کارکن و بیشتر را در یازده دسته صنعتی (مانند آشامیدنی، مواد غذایی، پوشاک، تولید مواد شیمیایی و غیره) اندازه‌گیری کرده است، سپس تاثیر تجمع تولید و متغیرهای کنترلی طی سال‌های 1390 تا 1400 را بر کارایی سبز بررسی کرده است. تحلیل کارایی صنایع ایران در بازه 1390 تا 1400 نشان می‌دهد که نوسانات قابل‌توجهی در بهره‌وری صنایع مختلف وجود داشته است. صنایع آشامیدنی بالاترین کارایی را حفظ کرده‌اند، درحالی‌که صنایعی مانند پوشاک و فلزات عملکرد ضعیف‌تری داشته‌اند. تجمع بالای تولید تاثیر منفی بر کارایی سبز داشته، درحالی‌که سرمایه انسانی و توسعه زیرساخت‌ها اثر مثبت داشته‌اند. مقررات زیست‌محیطی ناکارآمد بوده و نوآوری فناوری تاثیر معناداری نداشته است. بهبود مستلزم کاهش تجمع تولید، سرمایه‌گذاری در آموزش نیروی کار، اصلاح مقررات زیست‌محیطی، توسعه فناوری‌های سبز، بهبود زیرساخت‌ها و افزایش بهره‌وری انرژی است که در مجموع می‌تواند به توسعه پایدار صنعتی کشور کمک کند.

investigating the impact of manufacturing agglomeration on green economic efficiency of industrial workshops with ten or more employees

with the intensification of global environmental challenges, green development has become an essential low carbon and sustainable approach. the united nations environment programme (unep) and many countries have implemented green economic policies. this study measures green economic efficiency (gee) as a key indicator using the sbm method for industrial workshops with ten or more employees across eleven industrial categories (such as beverages, food products, apparel, chemical manufacturing, etc.). it then examines the impact of production agglomeration and control variables on green efficiency over the period 2011 to 2021. analyzing the efficiency of iranian industries during this period reveals significant fluctuations in productivity across different sectors. the beverage industry has maintained the highest efficiency, whereas industries such as apparel and metals have performed poorly. high production agglomeration has negatively impacted green efficiency, while human capital and infrastructure development have had positive effects. environmental regulations have been ineffective, and technological innovation has not had a significant impact. improvement requires reducing production agglomeration, investing in workforce education, reforming environmental regulations, developing green technologies, enhancing infrastructure, and increasing energy efficiency. these measures, collectively, can contribute to the country’s sustainable industrial development.