رهیافتی کیفی به فرادانش مدیریتی در بخش مدیریت دولتی بر پایۀ روش تحلیل مضمون

به ساده‌ترین بیان، فرادانش، دانش در باره دانش دیگران است. هرچه دانش سازمان در باره دانش دیگر شخصیت‌های حقیقی و حقوقی بیشتر باشد، انتظار می‌رود تصمیم‌های راهبردی در سازمان، با کیفیت بیشتری گرفته شود. این پرسش که مسئولیت مدیران در برابر فرادانش سازمانی چیست؟ به قدر کفایت، تئوریزه و مدل نشده است. این پژوهش در راستای پر کردن این خلاء نظری در زمینه فرادانش راهبردی مدیریتی انجام شده است. از منظر فلسفی این پژوهش در دسته پارادایم تفسیری قرار می‌گیرد که با رویکرد کیفی انجام شده است. از آنجا که این پژوهش از رویکرد تحلیل مضمون انعکاسی بهره برده است. برای راهبرد تحلیل مضمون انعکاسی از مدل برون و کلارک (2006) استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش مدیران بخش دولتی در استان بوشهر بوده و نظرات 11 مدیر ارشد سازمانی بخش دولتی با مصاحبه نیمه‌ساختاریافته مرور شده است. در کدگذاری اولیه تعداد 176 کد مشخص گردید. یافته‌های پژوهش نشان از آن دارد که سازه فرادانش راهبردی مدیریتی از دو مضمون فرعی فرادانش برون‌سازمانی و فرادانش درون‌سازمانی تشکیل شده است. در فرادانش درون‌سازمانی به ابعادی به مانند فرهنگ به‌اشتراک‌گذاری منابع دانش، ظرفیت ساختاردهی مدیر به فرادانش، کیفیت تعامل مدیر در فرادانش، شناخت مدیر از منابع دانش در سازمان اشاره شده است. همچنین در فرادانش برون‌سازمانی به ابعادی چون شناخت مدیر از منابع دانش برون سازمانی، درک مدیر از ظرفیت‌ها و چالش‌های محیطی دانش، شناخت مدیر از منابع دانش مراجع بالادستی و توان مدیر در انتقال دانش بین مدیران میانی و بالادستی توجه شده است.

a phenomenological approach to strategic meta-knowledge

in simplest terms, meta-knowledge is knowledge about the knowledge of others. the more an organization’s knowledge about the knowledge of real and legal personalities increases, the higher the expectation for quality strategic decisions within the organization. the question of what responsibilities managers have in relation to meta-knowledge has not been adequately theorized and modeled. this research aims to fill this theoretical gap in the field of strategic meta-knowledge management. the methodology used in this research adopts a theme analysis approach and explores the experiences of managers in this area. the experiences of 11 senior organizational managers were reviewed through in-depth and semi-structured interviews. the research findings indicate that the structural meta-knowledge of strategic management consists of two components: external meta-knowledge and internal meta-knowledge. in internal meta-knowledge, dimensions such as the culture of sharing knowledge resources, the manager’s capacity to structure meta-knowledge, the quality of the manager’s interaction with meta-knowledge, and the manager’s knowledge of knowledge resources within the organization are mentioned. additionally, in external meta-knowledge, dimensions such as the manager’s knowledge of external knowledge resources, the manager’s understanding of the capacities and challenges of the knowledge environment, the manager’s knowledge of higher-level knowledge sources, and the manager’s ability to transfer knowledge among middle and higher-level managers are highlighted.