تبیین مدل رضایت زناشویی بر اساس کیفیت زناشویی و حالت‌های مثبت روانشناختی: نقش واسطه‌ای سبک‌های عشق‌ورزی در بین فرهنگیان شهرستان مریوان

هدف پژوهش حاضر بررسی رضایت زناشویی با کیفیت زناشویی و حالت‌های مثبت روانشناختی: نقش واسطه‌ای سبک‌های عشق‌ورزی بود. این پژوهش از حیث روش‌شناسی کمی و از لحاظ هدف کاربردی بوده است که با روش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی فرهنگیان شهرستان مریوان در سال 1400 تا 1401 بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول حجم نمونه‌ی کوکران تعداد 350 نفر انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها در این پژوهش از پرسشنامه رضایت زناشویی (enrich) اولسون (1989)، پرسشنامه حالت‌های مثبت روانشناختی (pps) رجائی و همکاران (1391)، پرسشنامه کیفیت زناشویی تجدید نظر شده (rdas) باسبی و همکاران (1995) و پرسشنامه سبک عشق‌ورزی استرانبرگ (stls) استرنبرگ (1986) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها از ماتریس همبستگی، مدل مسیر و نرم افزار amos- 24 استفاده شده است.. یافته‌های این پژوهش نشان داد که کیفیت زناشویی 0.79 از تغییرات سبک-های عشق‌ورزی را پیش‌بینی می‌کند. حالت‌های مثبت روانشناختی نیز با 0.09 و سطح معنی‌داری 0.04 هر چند دارای اثر ضعیف-تری نسبت به کیفیت زناشویی می‌باشد ولی تاثیر مثبت و معناداری بر روی سبک‌های عشق‌ورزی دارد.

explanation model marital satisfaction based on marital quality and positive psychological states: the mediating role of lovemaking styles among the educators of marivan city

the purpose of this study is to investigate the relationship between marital satisfaction, marital quality, and positive psychological states, with a focus on the mediating role of love styles. this research adopts a quantitative methodology and has practical applications, employing an equation model type correlation method. the statistical population of this study comprises all educators in marivan city from 2001 to 2022, from which 350 participants were selected using simple random sampling and cochran's sample size formula. data were collected using the marital satisfaction questionnaire (enrich) by olson (1989), the positive psychological states questionnaire (pps) by rajaei et al. (2012), the revised marital quality questionnaire (rdas) by busby et al. (1995), and the sternberg love style questionnaire (stls) by sternberg (1986).this study utilized amos-24 software to analyze data and test hypotheses based on a correlation matrix and path model. the findings of this research indicate that the quality of marriage has a strong predictive power for changes in love styles, with a correlation coefficient of 0.79. furthermore, positive psychological states are also positively correlated with changes in love styles (r = 0.09, p < 0.04), although this effect is weaker than the relationship between marriage quality and love styles. importantly, love styles have a significant positive and meaningful mediating role between marital quality and marital satisfaction, with a mediation rate of 0.55%.on the one hand, love styles with a rate of 0.08 are unlikely to play a meaningful mediating role between psychological structures and marital satisfaction in couples