پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس انعطاف پذیر روانشناختی در بیماران سندروم روده تحریک پذیر

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس انعطاف پذیر روانشناختی در بیماران سندروم روده تحریک پذیر و به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه‌آماری پژوهش را کلیه بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر اصفهان به تعداد 230 نفر تشکیل دادند؛ در پژوهش حاضر با استفاده از جدول کرجسی و مورگان(1970) به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 140 نفر انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه کیفیت زندگی پاتریک و دراسمن (1998) با 34 گویه، و پرسشنامه پذیرش و عمل ویرایش 2 بوند و همکاران (2011) با 7 گویه در طیف پنج درجه‌ای لیکرت استفاده شد. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه‌ها توسط تعدادی صاحبنظران تائید گردید و پایایی آنها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب(0.862) و (0.812) بدست آمد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام ارتباط بین انعطاف پذیری شناختی با کیفیت زندگی معنادار بوده است. بر این اساس ضریب انعطاف پذیری شناختی 9.3 درصد واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کند؛ همچنین ضریب بتا به ازای یک واحد افزایش در انعطاف پذیری شناختی، کیفیت زندگی را 0.305 واحد افزایش می دهد.

prediction of quality of life based on psychological flexibility in patients with irritable bowel syndrome

the present study was conducted with the aim of predicting the quality of life based on psychological flexibility in irritable bowel syndrome patients and using a correlational descriptive method. the statistical population of the study consisted of all patients with irritable bowel syndrome in isfahan, numbering 230 people; in the present study, 140 people were selected using the table of karjesi and morgan (1970) by available sampling method. to collect information, two quality of life questionnaires of patrick and drasman (1998) with 34 items, and the acceptance and action questionnaire 2nd edition of bund and colleagues (2011) with 7 items on a five-point likert scale were used. the content and form validity of the questionnaires were confirmed by a number of experts and their reliability was obtained using cronbach's alpha coefficient (0.862) and (0.812) respectively. based on the results of step-by-step regression analysis, the relationship between cognitive flexibility and quality of life has been significant. based on this, the coefficient of cognitive flexibility explains 9.3% of the variance of the quality of life; also, the beta coefficient increases the quality of life by 0.305 units per one unit increase in cognitive flexibility.