مفهوم زمان روایی در نوشتار زنانه با نگاهی به آثار مارگاریت دوراس

ابتدای قرن بیستم را دوران شکوفایی و ظهور نوشتار زنان دانسته اند، حال‌آنکه نوشتار زنانه از دیرباز وجود داشت بی آنکه هدف نویسندگانِ آن به تصویر کشیدن ویژگی های زنانه‌ نوشتارشان باشد؛ اما زنانِ نویسنده به‌تدریج به موضوعاتی پرداختند که کلام مردانه نادیده می گرفت، با این هدف که تعاریف از پیش تعیین‌شده از زن و نیز ارزش های اجتماعی را تغییر دهند. زنان در پی ابداع زبانی جدید و با تلاش برای درهم‌شکستن زبان مردانه، به دنبال رهایی خود از ممنوعیت ها بودند. اولین قدمی که زنان نویسنده برای قطع ارتباط خود با زبان سنتی و مردانه برداشتند، ویران‌کردن جزئی بود که پایه و اساس یکپارچگیِ رمان در نظر گرفته می شد و آن جزء «زمان» بود. در حقیقت، ادبیات و به‌ویژه رمان، به‌نوعی هنر پردازش زمان دانسته می شوند. با تحلیل زمان است که می توان به نتایجی در باب معنای اثر ادبی دست‌یافت. در آثار مارگریت دوراس، نویسنده‌ معاصر فرانسوی و در دو رمان بررسی‌شده در این پژوهش، یعنی عاشق و شیدایی لل و اشتاین، زمان، با نگاهی زنانه و به شیوه ای نوگرایانه پردازش‌شده است. در این مقاله به شیوه‌ توصیفی- تحلیلی به مطالعه‌  زمان روایی در نوشتار زنانه‌ مارگاریت دوراس می پردازیم و با بررسی زمان متن، زمان داستان، روابط میان آن ها و همچنین مطالعه‌ ترکیب زمان های روایت، به این نتیجه می رسیم که در نوشتار زنان، زمان بُعدی زنانه دارد که هم از ویژگی های درونی و ادراک زنان از زمان نشات می گیرد و هم نتیجه تلاش زنان نویسنده برای شکستن قوانین و تعاریف سنتی از روایت است. بنابراین، در این جستار مولفه زمان از منظر روایت‌شناختی که از شاخه های مهم نقد ادبی است، مورد بررسی قرار می گیرد.

the concept of narrative time in women’s writing with a look at the works of marguerite duras

the beginning of the twentieth century is considered as the period of flourishing and emergence of women’s writing, however, women’s writing has existed for a long time without the aim of its authors to portray the feminine features of their writing. women writers gradually addressed the issues that were ignored by the masculine discourse, with the aim of changing preconceived definitions of women, as well as social values. they sought to invent a new language and somehow try to break the masculine language and free themselves from prohibitions. the first step women writers took to break with traditional and masculine language was to destroy what was considered to be the basis of the novel’s integrity: time. in fact, literature and novels in particular are considered as the art of processing time, and by analyzing it, one can achieve results in terms of the meaning of the work. in the works of the contemporary french writer marguerite duras, and in the two novels reviewed in this article, the lover and the ravishing of lol v. stein time is processed in a feminine and modern way. in this article, we study in descriptive-analytical way, the narrative time in margarita duras’s female writing. examining the text time, story time, relationships between them and also studying the eclecticism of narrative times, we came to the conclusion that in women’s writing, time has a feminine dimension that originates from women’s inner characteristics and perception of time and is the result of effort. women are writers to break the traditional rules and definitions of writing. therefore, this paper examines the time component from the perspective of narratology as one of the branches of literary criticism.