تیپ‌های شخصیتی زنان در تاریخ بیهقی بر اساس دیدگاه انیه‌گرام

تاریخ بیهقی، بخشی از فضای دربار را در سده پنجم نشان می دهد. یازده سال حکومت مسعود، گستره کامل این متن است، ولی به تبع آن قهرمانان دیگر نیز به عرصه‌ تاریخ بیهقی وارد شده اند تا بتوانند جنبه‌ فضاسازی، شخصیّت پردازی و بیان نظریه‌ حکومتی و گرایش ادبی بیهقی را نمایان سازند. زنان این متن، اغلب در پیوند با دربار و درباریان تیپ های خود را آشکار می سازند. هدف این جستار توصیفی- تحلیلی، با فرض واقع گرایی نویسندگی و روایت بیهقی، تیپ‏شناسی زنان در تاریخ بیهقی، با تاکید بر طبقه ‏بندی نه‏گانه انیه‏ گرام است. یافته ها نشان می دهد که بیهقی با محدودیت های موضوع و نگارش برای حکومت، از پرداختن کامل به هویّت و شخصیّت زنان خودداری کرده و تنها پنج دستۀ رمانتیک محزون، رئیس، کمال‏طلب، کمک‏دهنده و مشاهده‏گر را که با وقایع تاریخی یا امور درباری ارتباط داشتند، به کوتاهی، معرفی کرده است که با تیپ‏های شخصیّتی انیه‏گرام مطابقت دارند. چون زنان در دورۀ غزنوی، حضوری محدود، کم رنگ و گذرا در عرصه های اجتماعی دارند به ناچار تنها زنانی که با دربار ارتباط داشته و در پرورش بزرگان، خردمندی، تاثیر بر تاریخ، خوشگذرانی و دسیسه چینی های سیاسی حضور داشته اند معرفی می شوند. ردّ و قبول بیهقی را از لابه لای همین اشارات گذرا باید متوجه شد.

personality types of women in beyhaqi history based on enyegram’s point of view

typology of women in beyhaqi's history emphasizes on nine classificationsn of the enneagram. beyhaghi history is an indication of a part of the court atmosphere in the fifth century. the eleven-year-long rulling period of masoud's is the full extent of this text, and consequently, other heroes have also entered the arena of beyhaqi's history in order to show the aspect of creating space, characterizing and expressing beyhaqi's theory of government and literary tendency. the women of this text often reveal their types in connection with the court and courtiers. the purpose of this descriptive-analytical essay, assuming the realism of beyhaqi's writing and narration, is the typology of women in beyhaqi's history, with emphasis on the nine classification of the enneagram. the findings of this study have indicated that beyhaghi, having noticed the limitations of the subject and writing for the government, refused to fully address the identity and personality of women and only included five romantic categories of the sad, the boss, the perfectionist, the helper, and the observer. precisely, these were associated with the historical events or court affairs. to be locanic, he has introduced that they correspond to enneagram personality types. this is due to the fact that women in the ghaznavid period have a limited, faint, and transitory presence in social arenas. only women who were connected with the court and were present in the upbringing of elders, or those who were wise, influenced on history, entertainment and political conspiracies were introduced. beyhaqi's rejection and acceptance should be understood from these passing references.