تحلیل گزاره‌های گفتمان‌محور رمان اهل‌غرق نوشتۀ منیرو روانی‌پور،با تکیه بر رویکرد نورمن فرکلاف

تحلیل انتقادی گفتمان، به‌مثابه یک نظریه و به‌صورت یک روش، در به دست‌دادن فهمی عمیق و چندجانبه، ابزار سودمندی برای درک جهان‌بینی‌های نویسندگان رمان و چگونگی استفاده آن‌ها از زبان است و از میان روش‌های متعدد آن در این پژوهش از رویکرد نورمن فرکلاف (2000) برای تحلیل رمان اهل غرق نوشتۀ منیرو روانی‌پور استفاده شده است. یافته‌ها حاکی از این است که بسامد بالای واژگان، دسته‌واژه‌ها، پاره‌گفتارها، دشواژه‌ها، رنگ‌واژه‌ها، ضمایر و مجهول‌سازی، تقابل‌های دوگانه، وجه‌های جمله در سطح توصیف، مبتنی بر تهی‌شدن سنّت‌های بومی از معنا و فروپاشی قراردادهای اجتماعی مبتنی بر آداب و رسوم بومی است که با استفاده از ارتباطی که از نظر بینامتنی و بافت تاریخی با گفتمان «بازگشت به خویشتن» دارای بیشترین نسبت مفهومی و مصداقی می‌باشد، تفسیر شده است. در سطح تبیین، بنای نویسنده بر نشان‌دادن وجوه ویرانگر مدرنیته در جوامع بومی و معنا‌زدایی از ساحت آنان است و با بازنمایی فقدان قدرت مقابله با این سلطه، تلاش معناداری را برای نادرست نشان‌دادن مدرنیته در پیش گرفته است. همچنین نویسنده با تبیین سلطه در ابعاد متنوع گفتمان، نگاهی نقادانه روا داشته است. در نتیجه در سطح تبیین می‌توان هژمونیک‌شدن مدرنیته به قیمت از بین رفتن سنّت‌ها را شاهد بود.

analyzing the discourse oriented propositions of the novel ahle ghargh written by moniro ravanipour basedapproach of norman fairclough

as a theoretical and methodological tool, critical discourse analysis (cda) provides insight into the authors' worldviews and how they utilize language to convey a deep, multifaceted understanding of their world. this research employs the cda approach as advocated by fairclough (2000) to analyze the novel ahle ghargh by moniroravanipour, out of various cda methods. at the level of description, the high frequency of words, collocations, sentence fragments, swear words, color words, pronouns and passivization, binary oppositions, and sentential moods, have been interpretated in terms of the depletion of native traditions of their meaning and the collapse of social conventions based on native customs, which have the highest conceptual and empirical affinity with the discourse of returning to oneself, in the intertextuality and historical context. at the level of explanation, the author has invested considerable effort to portray modernity as inappropriate by showing the ravages of modernity that have drained the native societies of meaning as well as the lack of power to oppose this dominance. moreover, the author has taken a valid critical position by explaining hegemony in various aspects of the discourse. as a result, at the level of explanation, one can witness the hegemony of modernity at the expense of tradition.