بررسی ویژگی‌ها و تحلیل نشانگان هراس در شخصیّت‌پردازی کودک‌قهرمانِ قصّه‌های مجید

ترس به‌عنوان گونه‌ای از هیجان، موجب بقای موجود زنده است و واکنشی در مقابل خطرهای احتمالی محسوب می‌شود. روشن است که این ترس و هراس‌های وهمی، بخشی از رفتارهای دوران کودکی و نوجوانی را تشکیل می‌دهد و به‌تدریج با رشد آگاهی و تکامل شخصیّت از میان می‌رود؛ امّا گاهی این واکنش‌های دفاعی و رفتاری در وجود انسان متمکّن می‌شوند و موجب اختلالات رفتاری و مشکلات شخصیتی و روان‌نژندی در فرد می‌شوند. ادبیّات داستانی در این زمینه به یاری درک و فهم هرچه دقیق‌تر این گونة ترس آمده است تا ارتباط و پیوستگی ادبیّات و روان‌شناسی هرچه بیشتر مشخص شود و اهمیّت مطالعات بینارشته‌ای آشکارتر گردد. ترس مرضی و هراس وهمی به‌گونه‌ای با زندگی بسیاری از انسان‌ها عجین شده است که حتّی در حوزۀ ‌ادبیّات و به‌ویژه ادبیّات داستانی معاصر از ناخوداگاه نویسنده به متن اثر رسوخ می‌کند و یا در قالب رفتار و روحیّات شخصیت‌های داستان، به شکل هراس بیمارگونه بازتاب داده می‌شود. جستار حاضر به بررسی گونه‌های مختلف هراس شخصیت در قصّه‌های مجید، نوشتۀ هوشنگ مرادی کرمانی پرداخته و نمونه‌های هراس شخصیت  به ترتیب بسامد در این اثر استخراج کرده است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که مرادی کرمانی توانسته است در پردازش شخصیت مجید و دیگر اشخاص داستان گونه‌های مختلف ترس را در خلال رفتار، گفت‌و‌گوها و باورهای آنان به‌خوبی نشان دهد. نگارندگان پژوهش پیش رو، پس از استخراج، مقایسه و تحلیل گونه‌های مختلف هراس، توانستند دوازده‌گونه از آن را شناسایی کنند و با شواهدی از متن کتاب، آن‌ها را بر مبنای بسامد به این ترتیب پیش روی خوانندگان بگذارند: مدرسه‌هراسی، شیئ‌هراسی یا آسیب‌هراسی، ترس از نگاه خیره، اضطراب انتظار یا پیش‌بینی، ترس از تاریکی، حیوان‌هراسی، هراس از تمسخر یا تحقیر، زشتی‌هراسی یا اختلال خودزشت‌پنداری، خون‌هراسی و خجالت‌هراسی. شواهد به‌دست‌آمده حاکی از آن است که نبود پدر و مادر و نداشتن پایگاه محکم عاطفی در زندگی مجید می‌تواند تا حد زیادی  سبب ایجاد این گونه از ترس‌ها در وجود مجید و بخشی از شخصیت یا رفتار او شده باشد.

the study of the traits and analysis of fear syndromes in the characterization of the hero kid of ghesseha-ye-madjid

fear, being referred to as a form of excitement, keeps the beings alive and it considered as a reaction against probable hazards. it is tangible that these illusional fears and horrors, make a part of childhood and adolescence behaviors, and gradually disappear by the growth of consciousness and the evolution of personality. however, such defensive and behavioral reactionssometimes take place in human entity and lead to behavioral disorders andpersonality problems and mental illness in a person. fiction in this field hasbecome as the aid of understanding this fear as accurately as possible in orderto clearify the connection between literature and psychology and to make theimportance of interdisciplinary studies more obvious. morbid fear or phobia isso ingrained with the lives of many people that even in the field of literatureand especially contemporary fiction. it penetrates from the author'sunconscious to the text of the work or is reflected as a pathological fear in thebehavior and moods of the characters. the present article examines morbidfears or phobias in ghesseha-ye-madjid (madjid's stories), written byhooshang moradi kermani, and extracts examples of pathological fears in thiswork in order of frequency. the results of the research indicate that moradikermani has been able to show some kinds of morbid fear or phobia duringtheir behavior, conversations, and beliefs in processing madjid's and the othercharacters personality. the authors of the present study, after extracting,comparing, and analyzing different types of morbid panic, were able toidentify twelve types of it and, with evidence from the text of the book, presentthem to the readers on the base of frequency as follows: scolionophobia,traumaphobia or specificphobia, scopophobia, anticipatory anxiety,nyctophobia, zoophobia, socialphobia, body dysmorphic disorder,thanatophobia, hemophobia, and fear of embarrassment (a kind ofsocialphobia). evidence suggests that the absence of parents and the lack of astrong emotional base in madjid's life can greatly lead to such fears in madjid.