تحلیل و بررسی غیریت سازی در شعر فدوی طوقان و سپیده کاشانی از دیدگاه نظریه گفتمان لاکلائو و موفه

این مقاله به بررسی تطبیقی اشعار سپیده کاشانی شاعر پایداری ایران و فدوی طوقان، شاعر پایداری فلسطین از دیدگاه نظریه تحلیل گفتمان الانثلاثو و موفه می پردازد برای این روش پس از بررسی اشعار ابیات مورد نظر انتخاب دسته بندی و سپس تحلیل تطبیقی شده است. شعر پایداری که از دیرباز خصوصا در کشورهای استعمار شده با جنگ دیده ظهور و بروز یافته در دهه های اخیر در ایران و فلسطین رشد کمی و کیفی قابل ملاحظه ای داشته است. این نوع شعر که شامل مفاهیم ظلم ستیزانه و بیدار گرانه است به دلیل تقابل با جبهه دشمن تصویری دقیق از دیگری به نمایش میگذارد و مرز خود با دیگری را بررنگ می سازد. این نمایش خود و دیگری که عاملی موثر در تعریف هویت ملی است، در اشعار کاشانی و طوفان که هر دو با نگاه و احساساتی زنانه به دفاع از وطن خویش پرداخته اند قابل تامل است. این پژوهش بر اساس نظریه به این سوال اصلی پاسخ می دهد که در شعر پایداری سپیده کاشانی در مجموعه پروانه های شب و فدوی طوفان در مجموعه تموز و الشیء الآخر»، تاریکى و روشنایی چه نقشی در مرزبندی با دیگری دارد؟ و به این نتیجه می رسد که در شعر مقاومت ایران و فلسطین اشتراکات مفهومی مرتبط با نور و ظلمت با روشهای مختلف ادبی در قالب دال مرکزی، برجسته سازی، حاشیه رانی و مانند آن نمود و عینیت یافته و توانسته مرز خود با دیگری را به مخاطب اشعار نشان دهد.

analysis and investigation of otherness in the poetry of fadvi touqan and sepideh kashani from the point of view of discourse theory of laclau and mouffe

according to lakoff and johnson, humanism metaphor is one of the most obvious ontological metaphors through which abstract and inanimate concepts are characterized by human personality and can be understood the attitude and action of the speaker about the object or phenomenon described. the aim of this study is to investigate the humanization of the world in the whole of two works by hafiqeh sanaei and masnavi rumi using a documentary method based on the theory of human ontological metaphorsand what they did and what they were doing. in these two works, 44 metaphors of humanism of the world have been used, and the results of which show that sanaei and rumi have caused the world to form a macro metaphor of the world as human being by ascribing the physical, moral and social characteristics of the human to the world. this metamorphose includes two minor metaphors the world as woman and the world as a human being with a moral-social character. the following categories of the metaphor world as woman created based on the type of recognition of marriage and family relationships social, which is based on the recognition of social interaction and interpersonal relationships, these two poets have made similar illustrations of the world, except that sanai has portrayed the world as a human with a very negative inner world, but in rumi's poem, he is a man with a positive and negative moral and social character, in a way that the audience sometimes hates and sometimes pity it.