خودکشی در جامعه پزشکی جوان ایران، شناسایی علل و تدوین راهکارهای عملیاتی: خلاصه سیاستی

افزایش نگرانی درباره رفتارهای خودآسیب‌رسان و خودکشی در میان پزشکان جوان ایران توجه بیشتری را به شرایط کاری و آموزشی در نظام سلامت جلب کرده است. شواهد نشان می‌دهد این پدیده حاصل تعامل عوامل نهادی، محیط کار و فردی است. برنامه درسی پنهان، هنجارهای نانوشته، حجم بالای کار و کشیک‌های طولانی، برخی رفتارهای آزارنده در محیط آموزشی و محدودیت‌های حمایت سازمانی از جمله عوامل مطرح‌شده‌اند. در سطح فردی نیز کمال‌گرایی، خودسرزنش‌گری، نگرانی از انگ اجتماعی و دغدغه محرمانگی خدمات سلامت روان می‌تواند مانع کمک‌خواهی شود. یافته‌ها نشان می‌دهد پیشگیری موثر مستلزم مداخلات هماهنگ در سطوح کلان، میانی و خرد شامل اصلاح شرایط کاری، تقویت حمایت سازمانی، توسعه منتورشیپ و آموزش مهارت‌های خودمراقبتی است.

suicide in iran's young medical community and identifying causes and developing operational solutions: a policy brief

growing concern about self-harm and suicidal behaviors among young physicians in iran has drawn increased attention to working and training conditions within the healthcare system. evidence suggests that this phenomenon results from the interaction of institutional، workplace، and individual factors. the hidden curriculum، unwritten norms، heavy workloads and long shifts، certain distressing behaviors within educational environments، and limitations in organizational support have all been identified as contributing factors. at the individual level، perfectionism، self-blame، concerns about social stigma، and worries about the confidentiality of mental health services may hinder help-seeking. findings indicate that effective prevention requires coordinated interventions at macro، meso، and micro levels، including improving working conditions، strengthening organizational support، developing mentorship programs، and promoting self‑care skills training.