سرچشمه‌های الهی عشق انسانی

این مقاله نوشتاری است درباره یکی از فصول کتاب فتوحات مکیه اثر محی‌الدین عربی؛ محی‌الدین در این فصل موضوع عشق و محبت را مورد بررسی قرار داده و متعلق آن را امر معدوم دانسته است. مولف مقاله حاضر نیز این مسیله را محور مباحث فصل مذکور می‌داند و سایر مسایل مطروحه را در سایه آن توضیح می‌دهد. این مقاله در درجه اول عهده‌دار ایضاح مفاهیم و گزاره‌هایی است که محی‌الدین در فتوحات ذکر کرده است و در مرحله دیگر به ره‌گیری ارتباط مباحث با یکدیگر و یافتن نتایج و توابع آنها می‌پردازد و در مجموع یاری‌رسان خوبی ـ برای جویندگان آرای محی‌الدین ـ در راه درک فصلی از فتوحات است. اما از سویی دیگر به دلیل ابهام و دشواری فوق العاده سخنان محی‌الدین در این بخش، مولف این مقاله نیز در پاره‌ای موارد به نقل قول مستقیم از فتوحات یا بیان برخی توضیحات مبهم بسنده کرده است که این مسیله کار فهم مقاله را تا حدودی با مشکل مواجه می‌کند. از آنجا که موضوع این مقاله بسیار حایز اهمیت است و تغییر در محتوای مقاله از سوی مترجم نیز امری ناروا است، چاره‌ای جز بخشودن دشواریها به مطالب مفید مقاله و ترجمه دقیق آن به‌نظر نرسید.