مقایسه تطبیقی برداشت مولانا از حجاب و برداشت هایدگر از حقیقت

حقیقت دارای جایگاه محوری در فلسفه است و اساساً فیلسوف می‌خواهد به عمق یک پدیده بنگرد. می‌توان گفت در طول تاریخ فلسفه، تلاش تمامی مکاتب، فیلسوفان و اندیشمندان معطوف به مسئله حقیقت بوده است. هدف از انجام این پژوهش، مقایسه‌ای تطبیقی میان اندیشه مولانا جلال‌الدین و مارتین هایدگر در مورد مفاهیم حقیقت و حجاب است. تلاش هایدگر در مبحث حقیقت، این است که پدیده آغازین و بنیادین حقیقت را زنده کند و آن را به گونه جدیدی تفسیر نماید. مولانا حقیقت انسان را از منظر عرفانی می‌نگرد؛ از نظر مولانا، والاترین انحای بودن، وصال به حقیقت مطلق است و وصال به حقیقت، جز به واسطه عشق و از راه کنار زدن حجابها ممکن نیست. روش بررسی در این پژوهش، روش کتابخانه‌ای می‌باشد. یافته‌ها نشان می‌دهد برداشت هایدگر از حقیقت به معنای ناپوشیدگی و آشکارگی، بیشترین نزدیکی را به مفهوم حجاب و حجاب افکنی در اندیشه عرفانی مولانا دارد.

A Comparative Study of Rumi’s Conception of Veil and Heidegger’s Conception of Truth

Truth has a central role in philosophy and essentially the philosopher intends to look deeply into the phenomenon under question.  It has been claimed that throughout the history of philosophy, efforts of different schools, philosophers, and intellectuals have been focused on the question of truth. The aim of this project is to do a comparative study between Rumi and Heidegger about the concept of truth and veil. Heidegger’s effort about truth is to revive the fundamental and primitive phenomena of truth and interpret it in a new order. However, Rumi looks at the Human’s truth from a mystical perspective; in his view, the highest form of being is becoming annihilated in the Absolute, and this only occurs through love and by removing the veil. The method of this study is library research method.  Findings show that Heidegger’s conception of truth in its meaning of unconcealment and openness, is closely related to the concept of veil and removal of veils in Rumi’s mystical thinking.