بررسی سلامت عمومی کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی دانشگاه علوم‌پزشکی قم در دوران پساکووید و عوامل مرتبط با آن

زمینه و هدف: کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی به نیازهای درمانی مصدومان یا بیماران اورژانسی، در خارج از مراکز درمانی پاسخ می‌دهند و برای نجات جان انسان‌ها و بهبود علائم حیاتی آن‌ها در حالت آماده‌باش هستند. بنابراین داشتن سلامت عمومی برای آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی سلامت عمومی کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی و عوامل موثر بر آن در سال 1401 انجام شد.روش بررسی: مطالعه حاضر به روش توصیفی‌قطعی با مشارکت 186 نفر از کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی که به روش تصادفی ساده وارد مطالعه شدند، انجام شد. ابزار مورد‌استفاده ، ابزار سنجش سلامت عمومی گلدبرگ بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با کمک نرم‌افزار spss نسخه 16 و با استفاده از آزمون‌های تی مستقل، آنووا، رگرسیون لجستیک تک‌متغیره و چند‌متغیره انجام شد.یافته‌ها: متوسط نمره سن و سلامت عمومی شرکت‌کنندگان، به ترتیب 8.8‌±‌35.15 و 3.13‌±‌24.69بود. متغیرهای سن، وضعیت اشتغال و سابقه کاری قادر به پیش‌بینی سلامت عمومی بود.نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد، سلامت عمومی کارکنان پیش‌بیمارستانی در وضعیت مطلوب است. سن باعث بهبود و اشتغال به‌صورت شرکتی و قراردادی موجب اختلال سلامت عمومی کارکنان شد. پیشنهاد می‌شود، مدیران برای کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی برنامه‌های آموزشی با در نظر گرفتن عوامل مرتبط با سطح سلامت عمومی کارکنان اورژانس پیش‌بیمارستانی در نظر بگیرند تا قدمی در جهت بهبود وضعیت سلامتی آن‌ها برداشته شود و به طبع آن، با افزایش کیفیت ارائه خدمات به مددجویان، جامعه به سمت ارتقای سلامتی پیش رود.

the general health of emergency medical technicians in qom, iran, in the post-covid era and the effective factors

background and objectives: emergency medical technicians (emts) respond to the medical needs of sick or injured people outside the medical centers. therefore, their general health is important for providing quality patient care. this study aims to measure the general health of emts in qom, iran, in the post-covid era and find the effective factors.methods: this is a descriptive cross-sectional study that was conducted on 185 emts from hospitals in qom, iran, who were selected using a simple random sampling method. the instrument used was goldberg’s general health questionnaire (ghq). data analysis was done in spss software, version 16 using independent t-test, anova and univariate and multivariate logistic regression analyses.results: the mean age and mean total ghq score of the participants was 35.15±8.8 years and 24.69±3.13, respectively. the variables of age, employment status and work experience were able to predict the general health of emts.conclusion: in the post-covid era, the general health of emts in qom is at a good level. age factor can predict the improvement of their general health, while having temporary or contractual employment can predict the decrease in their general health. therefore, it is recommended that hospital managers consider these factors in developing educational programs and measures for emts.