|
|
|
|
ارزش تشخیصی سونوگرافی در ترومای آرنج در شرایط اورژانسی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
سلطانی فخرالدین ,قانع محمدرضا ,علی محمدی یوسف ,جعفری رمضان ,غزاله امیرحسین ,عباس زاده مهدی ,بهزادنیا محمد جواد
|
|
منبع
|
جراحي استخوان و مفاصل ايران - 1403 - دوره : 22 - شماره : 4 - صفحه:196 -201
|
|
چکیده
|
مقدمه: شکستگی آرنج از آسیبهای شایع است که تشخیص دقیق آن برای انتخاب درمان مناسب اهمیت زیادی دارد. اگرچه رادیوگرافی روش استاندارد تشخیص محسوب میشود، سونوگرافی بهعنوان جایگزینی مناسب، بهویژه در شرایطی که رادیوگرافی دشوار یا ناممکن باشد، بهطور فزایندهای مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه، بررسی دقت تشخیصی سونوگرافی در شناسایی شکستگیهای آرنج و مقایسه آن با رادیوگرافی و سیتیاسکن بهعنوان روشهای مرجع بود.مواد و روشها: در این مطالعه، 40 بیمار با شک بالینی به شکستگی آرنج وارد شدند و به ترتیب تحت سونوگرافی، رادیوگرافی و سیتیاسکن قرار گرفتند. نتایج سه روش تصویربرداری با یکدیگر مقایسه شد و شاخصهایی مانند حساسیت، ویژگی و ضریب توافق بین سونوگرافی و روشهای مرجع ارزیابی گردید.نتایج و بحث: میانگین سنی بیماران 15.5 سال بود (دامنه: 4 تا 49 سال) و 72/5 درصد آنها مرد بودند (29 نفر). شکستگی سوپراکوندیلر در افراد زیر 18 سال و شکستگی سر رادیوس در افراد بالای 18 سال شایعتر بود. سونوگرافی در مقایسه با رادیوگرافی، حساسیت 88/9 درصد، ویژگی 87 درصد و ضریب کاپای 0/73 داشت. در مقایسه با سیتیاسکن نیز حساسیت آن 94/8 درصد و ویژگی 89/8 درصد گزارش شد.نتیجهگیری: سونوگرافی روشی دقیق، غیرتهاجمی و مقرونبهصرفه برای تشخیص شکستگی آرنج است که بهویژه در شرایط اورژانسی یا در نبود تجهیزات پیشرفته تصویربرداری، میتواند جایگزین یا مکمل رادیوگرافی و سیتیاسکن باشد. با توجه به حساسیت و ویژگی بالای آن، سونوگرافی بهویژه در کودکان و محیطهای کممنبع، ابزاری قابل اعتماد محسوب میشود. انجام مطالعات آینده با نمونههای بیشتر و پیگیری بیماران برای تایید تشخیصها توصیه میشود.
|
|
کلیدواژه
|
سیتیاسکن، سونوگرافی، شکستگی آرنج، رادیوگرافی
|
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), دانشکده پزشکی, گروه آموزشی طب اورژانس, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), مرکز تحقی قات تروما, گروه آموزشی طب اورژانس, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), مرکز تحقیقات سلامت، انستیتو سبک زندگی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), مرکز تحقیقات سلامت، انستیتو سبک زندگی, گروه رادیولوژی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), کمیته تحقیقات دانشجویی, گروه جراحی اورتوپدی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), گروه جراحی اورتوپدی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله (عج), مرکز تحقیقات تروما, گروه آموزشی طب اورژانس, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
behzadnia@irimed.org
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
diagnostic accuracy of ultrasound in detecting elbow fractures: a comparison with radiography and ct scans
|
|
|
|
|
Authors
|
soltani fakhreddin ,ghane mohammad reza ,alimohamadi yousef ,jafari ramezan ,ghazale amir hosein ,abbaszadeh mahdi ,behzadnia mohammad javad
|
|
Abstract
|
introduction: elbow fractures are common in both pediatric and adult populations, and accurate diagnosis is crucial for proper treatment. while radiography is the standard method, alternative imaging techniques such as ultrasound are increasingly explored, especially when radiographic imaging is not ideal. this study evaluated the diagnostic accuracy of ultrasound in detecting elbow fractures, comparing it with radiography and computed tomography (ct) as reference standards.materials & methods: forty patients with suspected elbow fractures underwent imaging using ultrasound, radiography, and ct. results from all three methods were compared to assess sensitivity, specificity, and agreement between ultrasound and the reference standards.results & discussion: the mean patient age was 15.5 years (range: 4–49), with 72.5% male (n=29). supracondylar fractures were most common in patients under 18, while radial head fractures predominated in those over 18. ultrasound showed good diagnostic performance, with 88.9% sensitivity, 87% specificity, and a kappa value of 0.73 compared to radiography. against ct, ultrasound demonstrated 94.8% sensitivity and 89.7% specificity.conclusion: ultrasound is an accurate, non-invasive, and cost-effective alternative to radiography and ct for diagnosing elbow fractures, especially in emergency or resource-limited settings. its strong diagnostic performance, particularly in children, supports its use as a reliable tool. further studies with larger samples and follow-up are recommended.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|