بررسی مقایسه‌ای دو روش مولکولی و کشت جهت تشخیص عوامل میکروبی در بیماران مبتلا به استئومیلیت و آرتریت سپتیک

مقدمه: عفونت از مشکلات شایع ارتوپدی، به ویژه پس از تعویض زانو است. یکی از بزرگ‌ترین خطرات پس از عمل، عفونت می‌باشد. در بیماران تصادفی یا مجروح با زخم‌های باز، عفونت از عوارض خطرناک محسوب می‌شود و نیازمند درمان طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیکی و بستری در بیمارستان است. در بسیاری از موارد، جراحی اصلاح پروتز برای جایگزینی مفصل و دبریدمان مکرر در استئومیلیت ضروری می‌شود که این امر منجر به آسیب‌های جدی و ناتوانی بیماران می‌گردد. با توجه به مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها توسط بیماران و نتایج منفی تست کشت در عفونت‌های مفصلی، این مطالعه به مقایسه دو روش مولکولی و کشت برای تشخیص عوامل میکروبی در بیماران مبتلا به استئومیلیت و آرتریت سپتیک پرداخته است.مواد و روش‌ها: در این مطالعه تحلیلی مقطعی، 100 نمونه از بیماران مبتلا به عفونت مفصلی و استئومیلیت در یک بیمارستان با دو روش کشت میکروبی و pcr بررسی شدند. داده‌های دموگرافیک (سن و جنس)، بیماری‌های زمینه‌ای و علائم بالینی مانند تب، لرز، تورم، ترشح، درد و محدودیت حرکتی از پرونده بیماران استخراج گردید. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار spss22 انجام شد.نتایج و بحث: از 100 نمونه، 80 مورد در pcr و 55 مورد در کشت میکروبی مثبت بودند. 20% نمونه‌ها در pcr و 45% در کشت منفی گزارش شدند. اختلاف معناداری بین دو روش از نظر درصد مثبت/منفی بودن مشاهده شد (0.04> p).نتیجه‌گیری: روش مولکولی (pcr) در مقایسه با کشت، سریع‌تر و دقیق‌تر بوده و می‌تواند به درمان زودهنگام بیماران کمک کند.

comparative study of two molecular methods and culture for the detection of microbial agents in patients with osteomyelitis and septic arthritis

introduction: infection is a major orthopedic concern, particularly following knee replacement. postoperative infection poses significant risks, and in trauma patients with open wounds, it can lead to severe complications. managing these infections often requires prolonged antibiotic therapy, extended hospitalization, and, in many cases, revision surgery for joint replacement or repeated debridement in osteomyelitis—resulting in serious patient morbidity. given the high rate of self-administered antibiotics and negative culture tests in joint infections, this study compares molecular (pcr) and culture methods for detecting microbial agents in osteomyelitis and septic arthritis.materials & methods: in this cross-sectional study, 100 samples from patients with joint infections and osteomyelitis at a hospital were analyzed using microbial culture and pcr. demographic data (age, gender), comorbidities, and clinical signs (fever, chills, swelling, discharge, pain, limited mobility) were extracted from medical records. data were analyzed using spss22.results & discussion: among 100 samples, 80 tested positive via pcr, while 55 were culture-positive. conversely, 20% were pcr-negative and 45% culture-negative. a statistically significant difference existed between the two methods in detection rates (p < 0.04).the patient factors such as old age, previous medical conditions, high bmi, osteopenia, and intraoperative factors, including failure to correct lumbar lordosis, sagittal balance, and correction of angles in primary surgery, showed increased risk for revision spine surgery.conclusion: pcr is faster and more accurate than culture for diagnosing osteomyelitis and septic arthritis, enabling earlier treatment intervention.