مقایسه روش جراحی فیکساتور خارجی همراه با پلاک در مقایسه با پلاک به تنهایی در درمان شکستگی‌های خرد شده داخل مفصلی دیستال رادیوس

مقدمه: شکستگی دیستال رادیوس شایع‌ترین شکستگی در اندام فوقانی است. مطالعات زیادی در مورد جنبه‌های مختلف درمان این بیماران انجام‌شده است، اما هنوز توافق نظری در مورد اینکه کدام روش درمانی ارجح است وجود ندارد. هدف ما مقایسه روش درمانی ترکیبی فیکساتور خارجی وپلاک با پلاک به تنهایی می‌باشد.مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی (rct)، بیماران با شکستگی دیستال رادیوس با طبقه‌بندی c2 و c3.1 ao/ota به‌طور تصادفی به دو گروه پلاک لاکینگ به تنهایی (شاهد) و فیکساتور خارجی همراه با پلاک (مداخله) تقسیم شدند. سپس بیماران از نظر نتایج رادیولوژیک و بالینی در هفته اول، هفته سوم، هفته ششم، ماه ششم و ماه نهم پس از جراحی مورد ارزیابی قرار گرفتند. ناتوانی‌های زودرس بازو، شانه و دست (qdash) و نمره مقیاس بینایی آنالوگ (vas) برای بررسی استفاده شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار spss استفاده شد. رضایت آگاهانه از بیماران گرفته شد.نتایج و بحث: 52 بیمار (26 نفر در هر گروه) وارد مطالعه شدند. میانگین سنی در گروه کنترل 42 سال و در گروه مداخله 41 سال بود. نمره (qdash) در گروه کنترل 35 و در گروه مداخله 38 بود که این تفاوت بین دو گروه معنی‌دار نبود. بر اساس نمره (vas) نیز تفاوت معنی‌داری بین دو گروه از نظر میزان درد مشاهده نشد. همچنین معیارهای رادیولوژیکی شامل ارتفاع رادیوس و شیب ولار، بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (0.05>p). نتیجه‌گیری: با یکسان بودن نتایج پلاک به تنهایی با فیکساتور خارجی همراه با پلاک در شکستگی‌های c2 ,c3 انتهای رادیوس – استفاده از پلاک به تنهایی توصیه می‌شود.

comparison of external fixator combined with plate compared to plate fixation alone in the treatment of intra-articular comminuted distal radius fractures

abstractintroduction: distal radius fractures are the most common fractures in the upper limb, and many studies have been conducted on its treatment. there is, as yet, no consensus on which treatment method is preferable. this paper compares the use of plate alone with plate + external fixator in this fracture.materials & methods: in a randomized clinical trial (rct), patients with type c2 and c3.1(ao/ota classification) distal radius fracture, were randomly divided into two groups of fixation with locking plate alone (control) and fixation with plate and additional external fixator (intervention). then patients were evaluated in terms of radiographs and clinical outcomes in first, third and, sixth weeks, and also 6 and 9 months after surgery by quick disabilities of the arm, shoulder and hand questionnaire (qdash) and visual analogue score (vas). spss software was used for data analysis. informed consent was obtained from the patients.results & discussion: 52 patient (26 in each group) were enrolled in the study. the mean age was 42 years in the control and 41 years in the intervention group. the qdash score in the control group was 35 and 38 in the intervention group and this difference was not significant between the two groups. no significant difference was observed between the two groups in terms of pain level according to the (vas) score either. also, the radiographic criteria including radius height and palmar tilt, did not differ significantly between the two groups (p<0.05).conclusion: in general, with similar results of plating, and plating with addition of external fixator in fixation of distal radius fracture, the method of plate alone is preferred.