اثرات سطوح مختلف اسیدآمینه تورین در جیره بر رنگ پذیری ماهی رزی بارب (pethia conchonius)

تورین (2 آمینو اتان سولفونیک اسید)، جزء آمینواسید های نیمه ضروری و محصول نهایی سوخت و ساز آمینواسیدهای گوگردی است. هدف از این مطالعه، بهبود رنگ پذیری ماهی رزی بارب (pethia conchonius) بود. به این منظور بچه ماهیان (میانگین وزن اولیه 7 ± 32 میلی گرم و طول 1.82 ± 12.83 میلی متر) در پنج تیمار مختلف شامل گروه شاهد (جیره پایه بدون تورین و آستاگزانتین) و چهار سطح مختلف تورین شامل صفر، 100، 250 و 500 (میلی گرم بر کیلوگرم جیره) به همراه میزان ثابت آستاگزانتین (100 میلی گرم بر کیلوگرم) به مدت 60 روز مورد تغذیه قرار گرفتند. نتایج شاخص های رنگ پذیری پوست به روش تصویربرداری دیجیتالی و سنجش محتوای کاروتنوئید عضله نشان داد که بیشترین میزان رنگ پذیری در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی 100 + 250 (میلی گرم بر کیلوگرم جیره) به ترتیب از آستاگزانتین و تورین مشاهده شد. افزودن تورین تا سطح 250 (میلی گرم بر کیلوگرم جیره) منجر به افزایش میزان چربی کل، تری گلیسرید، کلسترول، ldl و hdl لاشه در ماهیان در مقایسه با گروه شاهد شد (0.05>p). به نظر می رسد که افزودن تورین به جیره حاوی آستاگزانتین می تواند سبب تاثیر بر متابولیسم چربی و درنتیجه بهبود جذب استاگزانتین جیره و شدت رنگ پذیری در ماهی رزی بارب شود.