تاثیر سطوح مختلف گلوکزامین بر برخی شاخص‌های رشد، ایمنی و بیوشیمیایی تاسماهی سیبری (acipenser baerii)

این مطالعه به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف گلوکزامین بر عملکرد رشد، شاخص‌های بیوشیمیایی و ایمنی سرم در بچه تاسماهی سیبری انجام شد. برای این منظور ماهیان (وزن اولیه 0.4 ± 9.3 گرم) در 12 حوضچه فایبرگلاس با تراکم 15 عدد ماهی به صورت تصادفی توزیع و طی مدت 56 روز با سطوح مختلف گلوکزامین شامل: صفر (شاهد)، 250، 750 و 1500 میلی گرم در کیلوگرم خوراک غذادهی شدند. بر اساس نتایج رشد، بیشترین میزان وزن نهایی (1.6 ± 63.1 گرم)، وزن کسب شده (1.82 ± 54.14 گرم)، افزایش وزن (23.23 ± 558.28 درصد) و نرخ رشد ویژه (0.08 ± 3.36 درصد در روز) در تیمار 1500 میلی گرم نسبت به دیگر تیمارها دیده شد (0.05p <). نتایج این بررسی نشان داد که اختلاف معناداری در درصد بازماندگی و میزان گلوکز خون بین تیمارهای مختلف آزمایشی وجود ندارد. نتایج بررسی شاخص های ایمنی سرم نشان داد که بیشترین میزان ایمونوگلوبولین m سرم (0.5 ± 38.1 میلی‌گرم/دسی لیتر) و اجزای کمپلمان c3 (0.17 ± 5.2 میلی‌گرم/دسی لیتر) و c4 (1.0 ± 20.72 میلی‌گرم/دسی لیتر) در تیمار 1500 میلی گرم مشاهده شد (0.05>p). در نقطه مقابل، با افزایش غلظت گلوکزامین میزان فعالیت آنزیم های کبدی آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز کاهش یافت و کمترین میزان آنها در تیمار 1500 میلی گرم مشاهده شد (0.05>p ). در مجموع، تاثیر مثبت غلظت های بالاتر گلوکزامین به خصوص در سطح 1500 گرم در کیلوگرم خوراک روی شاخص‌های رشد و ایمنی بچه تاسماهی سیبری مثبت ارزیابی شد.