بازسازی پروتزی نقص فکی صورتی اوربیتال با ریتنشن ترکیبی: مطالعه موردی

هدف فقدان تمام یا بخشی از چشم و ساختارهای اطراف آن یکی از نواقص مهم در ناحیه صورت است که می‌تواند به دلایل مختلفی ازجمله تروما، سرطان، بیماری‌های مادرزادی یا جراحی‌های مرتبط با تومورهای خوش‌خیم و بدخیم رخ دهد. این نواقص نه‌تنها ازنظر عملکردی بلکه ازنظر زیبایی نیز تاثیر چشمگیری بر کیفیت زندگی بیماران دارند. بازسازی این ناحیه می‌تواند از طریق روش‌های جراحی یا استفاده از پروتزهای سیلیکونی انجام شود. باتوجه‌به پیچیدگی ساختارهای ناحیه اوربیتال، بازسازی آن به‌ویژه با روش‌های جراحی، یکی از چالش‌های اصلی در زمینه ترمیم چهره است. انتخاب بین جراحی یا پروتز، به ضایعه و شرایط و خواست بیمار بستگی دارد. این مقاله به بررسی ساخت و استفاده از پروتزهای سیلیکونی اوربیتال می‌پردازد، درحالی‌که مزایا و چالش‌های این روش‌ها نیز مورد بحث قرار گرفته است.روش بررسی در این مطالعه، خانمی 60 ساله و با نقص اوربیتال و بدون سابقه دریافت پروتز مراجعه نمودند. کلیه مراحل ارزیابی، ایمپرشن، انتخاب روش ریتنشن از بیمار صورت گرفت. دانر مناسب برای دستیابی به الگوی مومی اوربیتال انتخاب گردید و از دانر نیز قالب‌گیری انجام گرفت. مراحل اصلاح موم، جای‌گذاری اکولار، قالب‌سازی و رنگ‌آمیزی انجام و پروتز نهایی ساخته شد.یافته‌ها در این روش مراحل دقیق کار و نکات موردنیاز و چالش‌های ساخت مطرح شد. نکاتی که با ذکر جزئیات آن می‌تواند به‌عنوان یک روش برای بازسازی دیگر نقایص صورت، معرفی گردد. در انتها پروتز نهایی با سیلیکون و اکریل ساخته شد.نتیجه‌گیری پروتز نهایی با تاکید بر حفظ ظاهر طبیعی، سبکی، استفاده از مواد مناسب و روش ریتنشن ساخته شد. بیمار نسبت به راحت پوشیدن و درآوردن پروتز، قالب‌گیری مناسب و ظاهر طبیعی آن احساس رضایت داشت.

prosthetic reconstruction of maxillofacial orbital defect with combined retention: case study

objective the complete or partial absence of the eye and its surrounding structures is one of the most important defects in the facial area, which can occur for various reasons, including trauma, cancer, congenital diseases, or surgeries related to benign and malignant tumors. these defects have a significant impact on the quality of life of patients, both functionally and aesthetically. reconstruction of this area can be done through surgical methods or the use of silicone prostheses. due to the complexity of the orbital structures, their reconstruction, especially with surgical methods, is one of the main challenges in the field of facial reconstruction. the choice between surgery and prosthesis depends on the lesion and the patient's condition and wishes. this article reviews the fabrication and use of orbital silicone prostheses, while also discussing the benefits and challenges of these procedures.materials & methods in this study, a 60-year-old woman with an orbital defect and no history of receiving a prosthesis was referred. all stages of evaluation, impression, and retention method selection were performed on the patient. a suitable donor was selected to obtain the orbital wax pattern, and an impression was taken from the donor. the wax-up, ocular placement, impression-making, and staining steps were completed, and the final prosthesis was made.results in this method, the detailed steps of the work, the required points, and the challenges of construction were discussed. these points, by mentioning them in detail, can be introduced as a method for reconstructing other defects. finally, the final prosthesis was made with silicone and acrylic.conclusion the final prosthesis was fabricated with an emphasis on maintaining a natural appearance, lightness, use of appropriate materials, and retention method. the patient was satisfied with the ease of putting on and taking off the prosthesis, proper fit, and its natural appearance.