بررسی آسیب درک جمله و رابطه آن با شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و جمله در بزرگسالان فارسی‌زبان دستورپریش

هدف این پژوهش تفاوت درک جملات متعارف و نامتعارف را در گویندگان فارسی‌زبان دارای دستورپریشی ارزیابی می‌کند. همچنین به بررسی ارتباط بین درک جمله و شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و میانگین طول جمله می‌پردازد تا مشخص شود آیا بازنمایی‌های نحوی مشترکی آبشخور مدالیته‌های درک و بیان در بروز نقایص دستورپریشی هستند یا نه. روش بررسی 21 فرد دارای آفازی ناروان و دستورپریشی (9 زن، 12 مرد؛ میانگین سنی: 54/23 سال) در این پژوهش توصیفی‌تحلیلی شرکت کردند. به‌منظور تعیین ملاک‌های هنجار، 21 شرکت‌کننده بدون آسیب مغزی که از نظر جنسیت، سن و تحصیلات با گروه دارای آفازی همتا شده بودند، به‌عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. نمره کلی درک جمله و نمره جملات متعارف و نامتعارف با آزمون زبان‌پریشی برای دو زبانه‌ها و میانگین طول گفته و جمله از طریق گفتمان توصیفی، روایتی و بازگویی داستان در 8 تکلیف ارزیابی گردید. مقایسات بین‌گروهی شامل مقایسه نمره کلی درک جمله، درک جملات متعارف و نامتعارف، شاخص‌های بیانیِ میانگین طول گفته و جمله بود. باتوجه‌به کامل بودن نمرات گروه کنترل، مقایسات درون‌گروهی فقط در گروه دستورپریش و به‌منظور مقایسه عملکرد آن‌ها در پردازش جملات متعارف و نامتعارف انجام و درنهایت، ارتباط میان نمره درک جمله و شاخص‌های بیانی در گروه دستورپریش سنجیده شد.یافته‌ها مقایسات بین‌گروهی نشان داد گروه دستورپریش به‌طور معناداری در آزمون درک دستوری (0/05 نتیجه‌گیری یافته‌های این پژوهش نشان داد مهارتِ درک جملات در افراد مبتلا به دستورپریشی به‌طور معناداری پایین‌تر از همتایان بدون آسیب مغزی است. همچنین، افراد دستورپریش فارسی‌زبان در پردازش ساختارهای نامتعارف با ترتیب مشتق‌شده، مانند جملات مبتداسازی‌شده مفعولی و اسنادی مفعولی، با دشواری قابل‌توجهی مواجه هستند. همچنین، شاخص‌های بیانی میانگین طول گفته و جمله رابطه معناداری با درک دستوری نشان دادند. این نتایج بر اهمیت پیچیدگی نحوی و تغییرات ترتیب واژه در پردازش جمله در این افراد تاکید دارد و می‌تواند در طراحی راهبردهای موثر توان‌بخشی زبانی برای آنان نقش داشته باشد.

examining sentence comprehension deficit and its relationship with production measures of mean length of utterance and mean length of sentence in persian-speaking adults with agrammatism

objective this study examines differences in the comprehension of canonical and non-canonical sentences in persian speakers with agrammatism. additionally, it examines the relationship between sentence comprehension and the production measures of mean utterance length and mean sentence length to determine whether shared syntactic representations serve as the basis for both comprehension and production deficits in agrammatism.materials & methods 21 individuals with non-fluent aphasia and agrammatism (9 women, 12 men; mean age: 54.23 years) participated in this descriptive-analytical study. to establish normative criteria, 21 non-brain-damaged individuals, matched with the aphasic group in gender, age, and education, served as the control group. sentence comprehension was assessed using the bilingual aphasia test, including the overall sentence comprehension score and scores for canonical and non-canonical sentences. mean utterance length and mean sentence length were evaluated through descriptive, narrative, and story-retelling discourse across eight tasks. between-group comparisons included differences in sentence comprehension, comprehension of canonical and non-canonical sentences, and production measures of mean length of utterance (mlu) and mean sentence length. since the control group achieved perfect scores, within-group comparisons were conducted only in the agrammatic group to examine differences in processing canonical versus non-canonical sentences. finally, the relationship between sentence comprehension and production measures was analyzed in the agrammatic group.results between-group comparisons showed that the agrammatic group scored significantly lower in the syntactic comprehension test (p<0.05), comprehension of canonical sentences (p<0.05), comprehension of non-canonical sentences (p<0.05), mlu (p<0.05), and mean sentence length (p<0.05). within-group comparisons in the agrammatic group indicated significant differences in comprehending canonical and non-canonical sentences (p<0.05). among non-canonical structures, object-cleft and object-topicalized sentences were significantly more challenging than subject-cleft and subject-topicalized sentences (p<0.05). additionally, mlu and mean sentence length showed a significant correlation with syntactic comprehension (p<0.05).conclusion the findings revealed that sentence comprehension skills in individuals with agrammatism are significantly lower than those of their non-brain-damaged counterparts. additionally, persian speakers with agrammatism experience considerable difficulty processing non-canonical structures with derived word order, such as object-topicalized and object-cleft sentences. furthermore, production measures of mean utterance and sentence length were significantly correlated with sentence comprehension. these findings emphasize the importance of syntactic complexity and word order variations in sentence processing in individuals with agrammatism and can contribute to the development of effective language rehabilitation strategies.