|
|
|
|
تاثیر زانوبند هیبریدی بر حرکت هراسی، حس عمقی و توانایی سازگاری با آسیب در مرحله حاد پارگی لیگامان صلیبی قدامی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
نعمتی زهرا ,جلالی مریم ,سنجری محمدعلی ,باقری فرد ابوالفضل
|
|
منبع
|
آرشيو توانبخشي - 1403 - دوره : 25 - شماره : 4 - صفحه:824 -847
|
|
چکیده
|
هدف پس از پارگی لیگامان صلیبیقدامی، بیماران سازگار با آسیب نسبت به افراد ناسازگار با آسیب کنترل عصبی-عضلانی بهتر و ترس از حرکت/آسیب مجدد کمتری دارند. استفاده از زانوبند میتواند ثبات مکانیکی و حس عمقی را بعد از آسیب بهبود بخشد. هدف این مطالعه تعیین اثر استفاده از زانوبند هیبریدی در پارگی حاد لیگامان صلیبیقدامی بر توانایی سازگاری با آسیب، ترس از حرکت/آسیب مجدد و حس موقعیت مفصل میباشد.روش بررسی در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 30 فرد مبتلا به پارگی حاد لیگامان صلیبیقدامی در دو گروه آزمون (سن: 7/7±29/6، زمان سپریشده از آسیب: 20/7±37/7 روز) و کنترل (سن: 7/0±27/8، زمان سپریشده از آسیب: 21/3±48/0 روز) قرار گرفتند. روش نمونهگیری غیراحتمالی ساده از جامعه در دسترس بود که بهصورت تصادفی با استفاده از بلوکهای جایگشتی (4 بلوک 4 تایی) در دو گروه کنترل و آزمایش تخصیص یافتند. گروه آزمون بهمدت 4 هفته زانوبند هیبریدی را به هنگام فعالیتهای روزمره بهمدت 4 ساعت در روز همراه با فیزیوتراپی متداول این گروه از بیماران استفاده کردند. برنامه فیزیوتراپی شامل افزایش دامنه حرکتی زانو، کاهش ادم و تمرینات تقویتی عضلات چهار سر ران و همسترینگ بود که بهصورت یکسان و توسط یک درمانگر باتجربه برای هر دو گروه در 10 جلسه انجام شد. پس از 4 هفته، سازگاری با آسیب با انجام تست غربالگری، ترس از حرکت/آسیب مجدد توسط مقیاس تمپا (tsk-11) و حس عمقی توسط ارزیابی حس موقعیت مفصل با دستگاه داینامومتر بایودکس مورد سنجش قرار گرفت. برای ارزیابی متغیرها آنالیز واریانس درون-بین گروهی ترکیبی با استفاده از نرمافزار spss نسخه 22 و با سطح معنیداری 05/0 انجام شد.یافتهها پس از سپری شدن مدت مداخله، 7 فرد در گروه آزمون (53/8 درصد) و 3 فرد در گروه کنترل (23/1 درصد) بر مبنای تست غربالگری تشخیص سازگاری، سازگار با آسیب بودند. بااینحال، تفاوت بین دو گروه معنیدار نبود. درمورد حس موقعیت مفصل، گروه آزمایش انحراف کمتری از زاویه هدف (1/55±3/22) نسبت به گروه کنترل (1/70±6/32) داشتند (0/001>p). نمره پرسشنامه تمپا پس از مداخله (مقایسه قبل و بعد) در هر دو گروه بهتر شد (0/001نتیجهگیری استفاده از زانوبند هیبریدی پس از آسیب حاد لیگامان صلیبیقدامی میتواند سبب افزایش حس عمقی شود و امکان سازگاری با آسیب را در این گروه افزایش و نیاز به انجام جراحی بازسازی لیگامانی را کاهش دهد.
|
|
کلیدواژه
|
آسیب لیگامان صلیبیقدامی، ترس از حرکت، ارتوز، زانو، حس موقعیت، مهارت سازگاری
|
|
آدرس
|
دانشگاه علوم پزشکی مشهد, دانشکده علوم پیراپزشکی و توانبخشی, گروه ارتوز و پروتز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی ایران, مرکز تحقیقات توانبخشی, دانشکده علوم توانبخشی, گروه ارتوز و پروتز, ایران, دانشگاه علوم پزشکی ایران, مرکز تحقیقات توانبخشی, دانشکده علوم توانبخشی, گروه علوم پایه توانبخشی, ایران, دانشگاه علوم پزشکی ایران, مرکز تحقیقات بازسازی استخوان, دانشکده پزشکی, مرکز آموزشی درمانی شفا یحیاییان, گروه ارتوپدی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
baghrifd@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
the effect of hybrid knee brace on kinesiophobia, proprioception, and coping ability after acute anterior cruciate ligament rupture: a pilot randomized trial
|
|
|
|
|
Authors
|
nemati zahra ,jalali maryam ,sanjari mohammad ali ,bagherifard abolfazl
|
|
Abstract
|
objective after anterior cruciate ligament (acl) rupture, copers have better neuromuscular control and kinesiophobia than non-copers. using a knee brace can improve mechanical stability and proprioception after an injury. this study aims to determine the effect of using a hybrid knee brace in acute acl rupture on coping ability, kinesiophobia, and proprioception.materials & methods in this randomized clinical trial study, 30 people with acute acl rupture were allocated into the experimental (mean±sd age: 29.6±7.7 years, mean±sd time since injury: 37.7±20.7 days) and control groups (mean±sd age: 27.8±7.0 years, mean±sd time since injury: 48.0±21.3 days). the sampling method was nonprobability, convenient sampling, and was randomly assigned to the control and intervention groups using permutation blocks (four blocks of four). the experimental group used the hybrid knee brace for 4 weeks during daily activities, 4 hours a day, along with routine physiotherapy. the physiotherapy program included increasing the knee’s range of motion, reducing edema, and strengthening exercises for the quadriceps and hamstring muscles, which were performed by an experienced therapist for both groups in 10 sessions. after one month, the coping ability was measured by screening examination; kinesiophobia was measured by the tampa scale (tsk-11), and proprioception was assessed by joint position sense measurement by a dynamometer. mixed within-between analysis of variance was used to evaluate the variables. the statistical analysis was performed using spss software, version 22 with a significant level of 0.05.results based on the screening examination, 7 people in the experimental group (53.8%) and 3 in the control group (23.1%) were copers after the intervention. however, the difference between the two groups was not significant. regarding joint position sense, the experimental group had less deviation from the target angle (3.22±1.55 degrees) than the control group (6.32±1.70 degrees) (p<0.001). the score of the tampa questionnaire improved in both groups (p<0.001) without any significant difference between them.conclusion using a hybrid knee brace after an acute acl injury can increase proprioception and coping ability in the patients and may reduce the need for ligament reconstruction surgery.
|
|
Keywords
|
acl injury ,fear of movement ,orthosis ,knee ,position sense ,coping skill
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|