رویکردها و سازوکارهای پلیس در پیشگیری از ناآرامی های اجتماعی

زمینه و هدف: ناآرامی‌های اجتماعی یا طرح مطالبات مردمی و اعتراض‌های خیابانی، یعنی برانگیختگی خودجوش مردمان و اقشاری است که از وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خود رنج می‌برند و در تنگنای روزانه قرار دارند، رنج و تنگناهایی که مسئولان به آن توجه ندارند. رشد روزافزون ناآرامی‌های اجتماعی و پایین آمدن سن ارتکاب جرم از عواملی است که بر اهمیت و ضرورت توجه به جرم‌شناسی خیزش‌های اجتماعی می‌افزاید. در واقع، اقدام به آشوب، نوعی ابراز وجود، خواسته و روشی برای اعلام پیام و دیدگاه است. لذا باید پیام و محتوای آشوب‌های اعتراض گونه خیابانی را درک نموده و سپس به دنبال راهکار بود.روش: این پژوهش از نظر ماهیت، کیفی و به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات به روش اسنادی و مطالعه اسناد بین‌المللی، منابع مرتبط با موضوع انجام شده و اطلاعات به دست آمده به صورت توصیفی- تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.یافته‌ها و نتایج: بر اساس دیدگاه‌های نظری و یافته‌های مطالعاتی و پژوهشی و پس از توصیف علل و عوامل بروز ناآرامی‌های اجتماعی، رویکردها و سازوکارهای پیشگیرانه پلیس عبارتند از: رویکردهای مطالبه‌گری و تحرک بخشی؛ تعاملی و همکاری سازمان‌های موثر؛ مداخله‌ای نرم و مبتنی بر حل مسئله مهار ناآرامی‌ها؛ و همچنین سازوکارهای پشتیبانی و آموزشی؛ حمایت قضایی؛ فناوری؛ برنامه‌ای و اجرایی (پیشگیری اجتماعی، وضعی و کیفری). از این‌رو، اعتراض‌ها و آشوب‌های مردمی بی‌گمان نیاز به علت‌شناسی و بررسی علمی جرم‌شناختی و درنتیجه پیشگیری و پاسخ‌دهی مناسب دارد و تنها از این راه می‌توان به حل مشکل پرداخت و نظم، امنیت و مشروعیت حاکمیت را حفظ نمود. از این‌رو، مطالعه دقیق موضوع بیانگر آن است که بایستی فراتر رفت و عمقی‌تر نگریست، به صرف تحلیل علل ظاهری اکتفا نکرد و آن‌سوی بحران را نیز دید. زمینه و هدف: ناآرامی های اجتماعی یا طرح مطالبات مردمی و اعتراض های خیابانی، یعنی برانگیختگی خودجوش مردمان و اقشاری است که از وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خود رنج می برند و در تنگنای روزانه قرار دارند، رنج و تنگناهایی که مسئولان به آن توجه ندارند. رشد روزافزون ناآرامی های اجتماعی و پایین آمدن سن ارتکاب جرم از عواملی است که بر اهمیت و ضرورت توجه به جرم شناسی خیزش های اجتماعی می افزاید. در واقع، اقدام به آشوب، نوعی ابراز وجود، خواسته و روشی برای اعلام پیام و دیدگاه است. لذا باید پیام و محتوای آشوب های اعتراض گونه خیابانی را درک نموده و سپس به دنبال راهکار بود. روش: این پژوهش از نظر ماهیت کیفی و به لحاظ هدف کاربردی و از نظرگردآوری اطلاعات به روش اسنادی و مطالعه اسناد بین المللی، منابع مرتبط با موضوع انجام شده و اطلاعات به دست آمده به صورت توصیفی- تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.یافته ها: بر اساس دیدگاه های نظری و یافته های مطالعاتی و پژوهشی و پس از توصیف علل و عوامل بروز ناآرامی های اجتماعی، رویکردها و سازوکارهای پیشگیرانه پلیس عبارتند از: رویکردهای مطالبه گری و تحرک بخشی؛ تعاملی و همکاری سازمان های موثر؛ مداخله ای نرم و مبتنی بر حل مسئله مهار ناآرامی ها؛ و همچنین سازوکارهای پشتیبانی و آموزشی؛ حمایت قضایی؛ فناوری؛ برنامه ای و اجرایی (پیشگیری اجتماعی، وضعی و کیفری).نتیجه گیری: از این رو، اعتراض ها و آشوب های مردمی بی گمان نیاز به علت شناسی .