راهبردهای حقوقی پیشگیری وضعی از تامین مالی تروریسم از طریق ارزهای دیجیتال

زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، با رشد سریع تراکنش‌های غیرنقدی جهانی، ارزهای دیجیتال رونق زیادی پیدا کرده‌اند و توجه گسترده‌ای را در صنعت به خود جلب کرده‌اند. شیوع کوید-19 نیز در سال 2020 تاثیر مثبتی بر رشد و توسعه سریع ارزهای دیجیتال داشت که تاثیر سیاست‌های پولی را تشدید و آسیب‌پذیری سیستم مالی را افزایش می‌دهد و چارچوب نظارتی و امنیت سایبری را با چالش‌هایی مواجه می‌کند. این امر با بهره‌گیری گروه‌های تروریستی از ارزهای دیجیتال در مبادلات دچار ناامنی بیشتری نیز شده است. بر این اساس، در این مقاله به دنبال بررسی این امر هستیم که ارزهای دیجیتال چه نقش و تاثیری در تامین مالی تروریسم دارد؟ و همچنین، چه راهبردهای پیشگیرانه‌ای برای این منظور وجود دارد؟  روش: این پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است.یافته‌ها و نتایج: امروزه استفاده از ارز دیجیتال توسط سازمان‌های تروریستی فشار بیشتری را بر جامعه بین‌المللی برای مبارزه با تامین مالی تروریسم وارد می‌کند. انگیزه سازمان‌های تروریستی برای استفاده از ارز دیجیتال عمدتاً به دلیل ناشناس بودن آن و عدم نظارت دقیق مالی در بُعد ملی است. دلایل کاهش استفاده از رمزارز توسط سازمان‌های تروریستی، قیمت ارز دیجیتال و وضعیت توسعه داخلی، تقویت سازمان‌های بین‌المللی و نظارت ملی و حملات مداوم است. بر این مبناء، پیش‌بینی راهبردهای پیشگیرانه می‌تواند در کنترل و مدیریت این فرآیند کارآمد باشد. پیشگیری شامل پیشگیری کیفری و غیرکیفری است که پیشگیری غیرکیفری به پیشگیری اجتماعی و وضعی تقسیم می‌گردد. شیوه‌های پیشگیری وضعی از تامین مالی تروریسم عبارتند از استفاده از شیوه مبارزه با پولشویی، رفع ناشناس بودن ارزهای دیجیتال، کنترل و مدیریت گسترش بازار ارزهای دیجیتال و نظارت جدی و مستمر قضایی.