>
Fa   |   Ar   |   En
   تاثیر درمان تعامل والد-کودک بر علائم، عملکرد رفتاری و مهارت های اجتماعی کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی  
   
نویسنده امیری محسن ,نوروزیان ساجد ,محمدی فرشته ,شیدایی نجمه
منبع تعليم و تربيت استثنايي - 1404 - دوره : 25 - شماره : 5 - صفحه:20 -30
چکیده    زمینه و هدف: هدف از این پژوهش بررسی تاثیر درمان تعامل والد-کودک به مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی نوع عمدتاً بیش فعال تکانش گر بر کاهش علائم، بهبود عملکرد رفتاری در منزل و بهبود مهارت های اجتما عی فرزندان شان بود. روش: این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را مادران و دانش آموزان پسر با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی 7 تا 10 ساله که در سال تحصیلی 1402 - 1401 در ناحیه 2آموزش و پرورش شهرری مشغول به تحصیل بودند، تشکیل می داد. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری دردسترس و غربالگری اولیه با استفاده از پرسشنامه کانرز کودکان با اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی انجام گرفت و نمونه انتخاب شده تعداد 30 کودک و مادرانشان بودند که به صورت تصادفی به 2 گروه آزمایشیی و گواه تقسیم شدند. ابزارسنجش شامل پرسشنامه کانرز والدین 1999 ، پرسشنامه عملکرد رفتاری کودکان در منزل فرم والدین سوانسون 1992 و پرسشنامه مهارت اجتماعی گرشام و الیوت 1990 بود. درمان تعامل والد-کودک در قالب 12 جلسه 60 دقیقه ای در گروه آزمایشی اجرا شد. در پایان 2 گروه پرسشنامه های مذکور را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار spss نسخه 24 و تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد، بین گروه آزمایشی که درمان تعامل والد-کودک را دریافت کردند و گروه گواه که هیچ گونه درمانی دریافت نکردند، در هریک از مولفه های پژوهش تفاوت معناداری وجود داشت و باعث کاهش علائم اختلال نارسایی توجه همراه با بیش فعالی و بهبود عملکرد رفتاری و مهارت اجتماعی کودکان شد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد درمان تعامل والد-کودک می تواند به عنوان یک روش غیردارویی موثر در درمان اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی توصیه شود.
کلیدواژه اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی، درمان مبتنی بر تعامل والد-کودک، عملکرد رفتاری، مهارت های اجتماعی
آدرس دانشگاه زنجان, دانشکده علوم انسانی, گروه روانشناسی, ایران. , دانشگاه زنجان, دانشکده علوم انسانی, گروه روانشناسی, ایران. , دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلام شهر, گروه روانشناسی, ایران. , دانشگاه ازاد اسلامی واحد یزد, گروه روانشناسی, ایران.
پست الکترونیکی amiri_atu@yahoo.com
 
   the effect of parent-child interaction therapy، on symptoms،behavioral performance at home and social skills of childrenwith attention deficit / hyperactivity disorder  
   
Authors amiri mohsen ,norouzian sajede ,sheydaie najmeh
Abstract    abstractbackground and purpose: this study aimed to examine the effect of parent-child interaction therapy(pcit) provided to mothers of children with attention deficit/hyperactivity disorder (adhd)، mostlyhyperactive-impulsive type، on reducing symptoms، improving behavioral performance at home، andenhancing social skills in their children.method: the research employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest and a control group.the statistical population consisted of boys aged 7 to 10 years diagnosed with adhd، who were studyingduring the 2022-2023 academic year in district 2 of rey city، along with their mothers. participants wereselected using convenience sampling and screened using the conners parent rating scale to identifychildren with adhd. a total of 30 children and their mothers were randomly assigned to either the experimentalgroup or the control group. the research instruments included the conners parent rating scale (1999)، theswanson parent-reported home behavior scale (1992)، and the social skills rating system (gresham& elliott، 1990). the parent-child interaction therapy was performed in twelve 60-minute sessions inexperimental group. data were analyzed using analysis of covariance.results: the results of covariance analysis (ancova) revealed significant differences between theexperimental group، which received pcit، and the control group، which did not receive any intervention. thefindings demonstrated that pcit effectively reduced adhd symptoms، improved behavioral performance athome، and enhanced social skills in children.conclusion: the findings indicate that parent-child interaction therapy can be recommended as aneffective non-pharmacological intervention for managing adhd symptoms and associated behavioral andsocial challenges.
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved