بازشناسی کیفی تجربه دانش‌آموزان آسیب‌دیده بینایی و والدین آنها از برنامه درسی ریاضی دوره ابتدایی مبتنی بر رویکرد دانش‌آموز محور

زمینه: با توجه به بصری بودن ذات مفاهیم ریاضی در دوره ابتدایی، فرایند یادگیری این مباحث برای دانش آموزان آسیب دیده بینایی با کودکان عادی متفاوت است. هدف: پژوهش حاضر در صدد کشف و شناسایی تجربه زیسته دانش آموزان آسیب دیده بینایی و مادران آنها از مواجهه با برنامه درسی ریاضی با رویکرد دانش آموز محور بود.روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شده است. مشارکت کنندگان شامل 12 نفر از مادران دارای فرزند کم بینا یا نابینا و 14 دانش آموز 7 دختر و 7 پسر ابتدایی آسیب دیده بینایی بودند که در پایه دوم تا ششم دوره ابتدایی مشغول به تحصیل بودند. ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه های عمیق ا کتشافی بود که با استفاده ازروش تحلیل مضمون ون منن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تجربه مشارکت کنندگان نشان می دهد محتوای برنامه درسی ریاضی فعلی برای این گروه از دانش آموزان 2 حالت عمده دارد؛ 1) قابلیت محاسبه گری ذهنی، دست ورزی و کاربرد در زندگی واقعی و 2) قابلیت یادگیری درصورت متناسب سازی دیداری. در راستای انواع مناسب سازی ها نیز مضامین متناسب سازی کتاب، ابزار، روش تدریس و ارزشیابی جای می گیرد. مشارکتک‌نندگان بیان داشتند که یادگیری اغلب مباحث ریاضی با دشواری همراه بوده و در زندگی روزمره کمتر مورد استفاده است. نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه، پیشنهاد می شود مناسب سازی های محتوا، کتاب درسی، ابزار، روش های تدریس و ارزشیابی در طراحی و اجرای برنامه های درسی ریاضی دانش آموزان آسیب دیده بینایی مدنظر برنامه ریزان قرار گیرد.

qualitative recognition of the experience of visually impairedstudents and their parents from the elementary mathcurriculum based on the student-centered approach

abstractbackground: considering the visual nature of mathematical concepts in elementary school، the learningprocess of these topics is different for visually impaired students and normal children.purpose: the present research seeks to discover and identify the lived experience of visually impaired studentsand their mothers from encountering a math curriculum with a student-centered approach.method: this research was conducted with a qualitative approach and interpretive phenomenology method.the participants included 12 mothers with visually impaired or blind children and 14 visually impaired primaryschool students (7 girls and 7 boys) studying in the second to sixth grades. the data collection tool is in-depthexploratory interviews، which were analyzed using van menen's thematic analysis method.findings: the experience of the participants shows that the content of the current math curriculum for this groupof students has two major modes: 1) the ability to mentally calculate، manipulate and apply in real life and 2)the ability to learn in case of adaptation. visual in line with the types of adaptations، the themes of adaptation ofbooks، tools، teaching methods and evaluation are also included. the participants stated that learning most ofthe mathematical topics is associated with difficulty and is rarely used in daily life.conclusion: according to the findings of this study، it is suggested that adaptations of content، textbooks،tools، teaching and evaluation methods in the design and implementation of mathematics curricula for visuallyimpaired students. to be considered by the planners.