مقایسه اثربخشی والدگری مبتنی بر مهارتهای سازماندهی و والدگری مثبت بر بهبود مهارت‌های فرزندپروری و کیفیت تعامل والد-کودک در کودکان ناشنوا و کم‌شنوا

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی والدگری مبتنی بر سازماندهی و والدگری مثبت بر بهبود مهارت های فرزندپروری و کیفیت تعامل والد-کودک در کودکان ناشنوا در شهرستان سمنان انجام شد.روش: این پژوهش به صورت شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان ناشنوا و کم شنوا در سطح شهرستان سمنان در سال تحصیلی 1401 - 1400 بود. شانزده شرکت کننده این مطالعه به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی فرزندپروری مثبت 8 نفر و مبتنی بر سازماندهی8 نفر منتسب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های فرزندپروری بامریند 1973 و رابطه والد-فرزند پیانتا 011 2 قبل و بعد از مداخله پاسخ دادند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بین گروه ها تفاوت معناداری وجود دارد و گروه والدگری مثبت میانگین بالاتری نسبت به گروه والدگری مبتنی بر مهارت های سازمان دهی در مهارت های فرزندپروری و تعامل والد-کودک دارد. بعلاوه نتایج آزمون t زوجی نشان داد که تغییرات در دو گروه اگرچه از پیش آزمون تا پس آزمون معنادار است، اما تغییرات گروه والدگری مثبت بیشتر است. نتیجه گیری: تعامل مادر با کودک یک امر پیچیده و چندبعدی است و باتوجه به ناشنوا بودن فرزند، این تعامل باید از عوامل کلیدی موثری مانند نگرش، میزان پذیرش والدین، نحوه مدیریت و کنترل رفتار، حس شایستگی اجتماعی و خویشتنداری، دانش و مهارت والدگری، خوش فکری والدین در تربیت کودک و ایجاد محیطی با حداقل تعارض برخوردار باشد که در نتایج داده ها والدگری مثبت هم سویی بیشتری با این موارد داشته است.

comparing the effectiveness of parenting based onorganizational skills and positive parenting on improvingparenting skills and the quality of parent-child interaction indeaf and hard of hearing children

abstractbackground and purpose: the present study was conducted with the aim of comparing the effectivenessof parenting based on organization and positive parenting on improving parenting skills and the quality ofparent-child interaction in deaf children in semnan city.method: this research was quasi-experimental with a pre-test-post-test design. the statisticalpopulation included all mothers of deaf and hard-of-hearing children in semnan city in the academic yearof 1401-1400. sixteen participants of this study were randomly assigned to two experimental groups ofpositive parenting (8 people) and organization-based parenting (8 people). the participants answered theparenting questionnaires of baumrind (1973) and parent-child relationship of pianta (2011) before andafter the intervention.findings: the results of multivariate covariance analysis showed that there is a significant differencebetween the groups، and the positive parenting group has a higher average than the parenting group basedon organizational skills in parenting skills and parent-child interaction. in addition، the results of the pairedt test showed that although the changes in the two groups are significant from the pre-test to the post-test،the changes in the positive parenting group are more.conclusion: mother-child interaction is a complex and multi-dimensional matter، and considering thechild's deafness، this interaction should include key effective factors such as attitude، parental acceptance،how to manage and control behavior، sense of social competence and self-control، parenting knowledgeand skills. ، the good thinking of the parents in raising the child and creating an environment with minimumconflict، which in the results of the data، positive parenting was more aligned with these cases.