اثربخشی مهار ت های تحمل پریشانی بر سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه مهارت های تحمل پریشانی بر سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی بود. روش پژوهش: طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی مادران دارای دانش آموزان 7 تا 11 ساله با اختلال نقص توجه/بیش فعالی بیش فعالی غالب در سال تحصیلی 1400 - 1401 شهر تهران بود. حجم نمونه شامل 30 نفر بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایشی و گواه جایدهی شدند. برای گروه آزمایشی، برنامه مهارت های تحمل پریشانی اجرا شد در حالیکه گروه گواه آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل مقیاس سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر، 1972 و مقیاس سازگاری زناشویی اسپانیر، 1976 بود. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مهارت های تحمل پریشانی بر بهبود سلامت عمومی و سازگاری زناشویی در مراحل پس آزمون و پیگیری تاثیر معنا دار داشته است. p<0.01 نتیجه گیری: شواهد به دست آمده نشان می دهد که مهارت های تحمل پریشانی در افزایش سلامت عمومی و سازگاری زناشویی مادران دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی موثر است.

the effectiveness of distress tolerance skills on general healthand marital adjustment of mothers with children with attentiondeficit/hyperactivity disorder

abstractbackground and purpose: the aim of this study was to evaluate the effectiveness of distress toleranceskills on general health and marital adjustment of mothers of children with attention-deficit/hyperactivitydisorder (adhd).method: the quasi-experimental research design was pretest-posttest and follow-up with the controlgroup. the statistical population of this study included all mothers of students aged 7 to 11 years withadhd (dominant hyperactivity) in the academic year 1401-1400 in tehran. the sample size consisted of30 people who were selected by available sampling method and placed in two experimental and controlgroups. distress tolerance skills was implemented for the experiment group، while the control group did notreceive training. the research tool included the general health questionnaire (goldberg & hillier، 1972)and dyadic adjustment scale (spanier، 1976). analysis of variance with repeated measurements was usedfor statistical analysis.results: the results showed that distress tolerance skills had a significant effect on improving generalhealth and marital adjustment in the post-test and follow-up stages. (p<0.01).conclusion: the obtained evidence shows that distress tolerance skills are effective in increasing thegeneral health and marital adjustment of mothers with children with adhd.