نقش استعاره‌های مفهومی در فرایند پویای تدریس ریاضی (مطالعه موردی: رسم نمودار توابع در ریاضیات دبیرستان)

این پژوهش با هدف بررسی نقش استعاره‌های مفهومی در فرایند پویای تدریس ریاضی انجام شده است. پژوهش حاضر تحلیلی از پدیده‌هایی ارائه می‌کند که در فرایند پویای تدریس و یادگیری ریاضی، برای بررسی، رسم و تفسیر نمودار‌های دکارتی توابع، در سطح دبیرستان مشاهده شده است. تمرکز اصلی این مطالعه بر گفتمان معلمان با دانش‌آموزان و شیوه تدریس و بیان معلمان استوار بوده است. علاوه بر آن، رفتار معلمان، به‌ ویژه حرکات دست و بدن آنها هنگام رسم و توضیح نمودارهای توابع به‌دقت مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش دو پرسش اساسی مطرح شده است: اول اینکه معلمان از چه نوع استعاره‌هایی برای نمایش گرافیکی و رسم توابع برای دانش‌ آموزان دبیرستانی استفاده می‌کنند؟ دوم اینکه آیا معلمان از استعاره‌هایی که در روند تدریس خود استفاده می‌کنند آگاه ‌اند؟ چارچوب نظری این پژوهش بر مبنای نظریه شناخت بدن مند توسعه یافته است. یافته‌ها شامل عباراتی استعاری ‌اند که معلمان هنگام تدریس بخش نمودارهای دکارتی توابع به کار برده ‌اند. هریک از آنها در یک یا چند حیطه از دسته‌بندی استعاره‌های مفهومی- استعاره‌های جهتی، مانند «محور طولها افقی است»؛ استعاره‌های حرکت ساختگی، مانند «نمودار یک تابع به‌عنوان حرکت نقطه روی نمودار» و استعاره‌های هستی‌شناسی- طبقه‌بندی شده‌ اند. همچنین در این پژوهش نشان داده شده است که معلمان نسبت به استعاره‌هایی که در روند تدریس‌ خود به ‌کار می‌برند، آگاه نیستند.

the role of conceptual metaphors in the dynamic proves of teaching math

based on the theory of embodied cognition, the present study looks at the role of conceptual metaphors in teaching high school mathematics, especially when cartesian functions are graphed and analyzed. the main focus of the study has been the discourse between teachers and students while teaching and learning these concepts, especially on the hand, and other bodily movements exhibited by teachers when teaching. two questions were sought answers to: one, what kind of metaphors teachers use when graphing functions, and two, are teachers aware of metaphors they use. the collected data seem to indicate that the metaphoric phrases used by teachers can be categorized as directional, locomotional, and ontological. furthermore, it was found that teachers were not aware of their use of metaphors.