بررسی عددی تراوایی در ایمپلنت‌های متخلخل

هدف این پژوهش، بررسی عددی تراوایی ایمپلنت‌های متخلخل با سلول واحدهای مکعبی برش‌خورده، الماسی، مکعبی مرکز پر و تسراکت بوده است. در ابتدا، داربست‌های متخلخل با استفاده از نرم‌افزار سالیدورکز طراحی و سپس با بهره‌گیری از نرم‌افزار انسیس فلوئنت شبیه‌سازی عددی انجام شده و نتایج استخراج گردید. خروجی‌های شبیه‌سازی شامل کانتورهای فشار، سرعت و خطوط جریان بودند. با استفاده از مقادیر افت فشار، مشخصه‌های سیال و پارامترهای ساختاری داربست، تراوایی داربست‌ها در سه حالت مختلف شامل تغییر سرعت ورودی، تفاوت در سلول‌ واحد‌های داربست، و مقایسه مدل‌های جریان نیوتنی و غیرنیوتنی محاسبه شد. برای مدل‌‌سازی جریان غیرنیوتنی، از مدل‌های جریان کراس (cross) و کرئو (carreau) استفاده شد. مزیت اصلی این مدل‌ها توانایی در پیش‌بینی دقیق رفتار ویسکوزیته در محدوده وسیعی از نرخ‌های برش، از جمله نواحی با ویسکوزیته ثابت در برش‌های بسیار پایین و بسیار بالا است. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد در حالت ویسکوزیته ثابت، داربست‌ها با سلول واحد مکعبی برش‌خورده و تسراکت به‌ترتیب با مقادیر تراوایی 11×10^(-٨)/1 متر مربع و ×10^(-٨) 18/0 متر مربع، بیشترین و کمترین مقادیر تراوایی را دارا هستند و بنابراین سلول مکعبی برش‌خورده نسبت به سایر سلول‌های واحد، برای طراحی و ساخت ایمپلنت‌های استخوانی هندسه مناسب‌تری است. همچنین مشخص شد که سرعت ورودی سیال تاثیر قابل‌توجهی بر تراوایی داربست‌ها ندارد. بر اساس نتایج به‌دست آمده، در تمامی سلول‌های واحد، سیال با مدل جریانی کراس افت فشار بیشتری نسبت به مدل کرئو و ویسکوزیته ثابت تجربه کرد.این یافته ها به بهبود انتقال سیال و افزایش حجم استخوان رشدیافته در ایمپلنت های استخوانی کمک می کند .

numerical study of permeability in porous implants

this study presents a numerical investigation of the permeability of porous implants with unit cells in the form of truncated cube، diamond، body-centered cubic (bcc)، and tesseract geometries. initially، the porous scaffolds were designed using solidworks software، and then numerical simulations were performed using ansys fluent. the simulation outputs included pressure contours، velocity contours، and streamlines. the permeability of the scaffolds was calculated based on the pressure drop values، fluid properties، and structural parameters of the scaffolds under three different conditions: variations in inlet velocity، differences in unit cell geometry، and a comparison between newtonian and non-newtonian flow models. for modeling non-newtonian flow، the cross and carreau flow models were used. the primary advantage of these models is their ability to accurately predict viscosity behavior across a wide range of shear rates، including regions of constant viscosity at very low and very high shear rates. the obtained results showed that، in the constant viscosity regime، the scaffolds with the split-p and gyroid unit cells exhibited the highest and lowest permeability values of  m² and  m²، respectively. therefore، the split-p unit cell is more suitable than the other unit cells for the design and fabrication of bone implant geometries. it was also observed that the inlet velocity had no significant effect on scaffold permeability. according to the results، in all types of unit cells، the fluid modeled using the cross model experienced a higher pressure drop compared to the carreau model and the constant-viscosity (newtonian) model. these findings contribute to the enhancement of porous implant design and the optimization of their performance in biomedical applications.