اثربخشی درمان مثبت نگر بر خود مراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران زن مبتلا به دیابت نوع دو

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مثبت‌نگر بر خودمراقبتی و سطح هموگلوبین گلیکوزیله در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 بود. این مطالعه به‌صورت نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. 30 زن مبتلا به دیابت نوع 2 که در بازه زمانی خرداد تا تیرماه 1403 به بخش غدد بیمارستان شهید دکتر لبافی‌نژاد مراجعه کرده بودند، به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. سپس، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی و با استفاده از نرم‌افزار اکسل در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تخصیص یافتند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه هفتگی (هر جلسه 90 دقیقه) تحت درمان مثبت‌نگر قرار گرفت، درحالی‌که گروه کنترل تنها درمان‌های روتین بیمارستان را دریافت کرد. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مقیاس خودمراقبتی دیابت و اندازه‌گیری سطح هموگلوبین گلیکوزیله بود که در سه مرحله (خط پایه، پس از مداخله، و پیگیری سه‌ماهه) جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 21 و روش تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر چندمتغیری تجزیه‌وتحلیل شد. نتایج نشان داد که میانگین نمره خودمراقبتی در گروه مداخله به‌طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود. همچنین، سطح هموگلوبین گلیکوزیله در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که درمان مثبت‌نگر می‌تواند به‌عنوان یک مداخله موثر در بهبود خودمراقبتی و کاهش هموگلوبین گلیکوزیله در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 مورد استفاده قرار گیرد.

the effectiveness of positive-focus therapy on self-care and glycosylated hemoglobin in female patients with type 2 diabetes.

the aim of this study was to evaluate the effectiveness of positive psychology intervention on self-care and glycated hemoglobin (hba1c) levels in women with type 2 diabetes. this quasi-experimental study utilized a pretest-posttest design with a control group. a total of 30 women with type 2 diabetes who visited the endocrinology department of shahid dr. labbafi nejad hospital between june and july 2024 were randomly selected. participants were then randomly assigned to experimental (n=15) and control (n=15) groups using microsoft excel. the experimental group received positive psychology intervention for eight weekly sessions (90 minutes each), while the control group received routine hospital care. data were collected using the diabetes self-care scale and hba1c measurements at three time points: baseline, post-intervention, and three-month follow-up. data were analyzed using spss version 21 and multivariate repeated measures analysis of variance (rm-anova). the results indicated a significant increase in self-care scores in the intervention group compared to the control group. additionally, the experimental group showed a significant reduction in hba1c levels compared to the control group. these findings suggest that positive psychology intervention can be an effective approach to improving self-care behaviors and reducing hba1c levels in women with type 2 diabetes.