اثربخشی درمان هیجان مدار بر تکانشگری، سازگاری اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در نوجوانان اقدام کننده به خودکشی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر تکانشگری، سازگاری اجتماعی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی در نوجوانان اقدام کننده به خودکشی انجام گرفت. طرح پژوهش حاضر شبه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. نمونه آماری این پژوهش 30 نفر که به‌صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفره) قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه تکانشگری بارات (1995)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (1993) و پرسشنامه اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر موبایل خواجه احمدی (1395) بود. درمان هیجان مدار (9 جلسه 45 دقیقه ای) توسط متخصص روانشناس برای گروه آزمایش اجرا گردید.  به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (mancova) جهت بررسی فرضیه ها استفاده شد. نتایج نشان داد که پس از حذف اثرات پیش‌آزمون، تفاوت معناداری در ترکیب خطی متغیرهای وابسته دو گروه مورد بررسی وجود داشت . آزمونهای تک متغیری تحلیل کواریانس نیز نشان داد که نوجوانان  گروه آزمایش نسبت به نوجوانان گروه کنترل بهبود معناداری در پس‌آزمون نمرات تکانشگری، سازگاری اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی نشان داده‌اند. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت درمان هیجان مدار می تواند درمان موثری در نوجوانان اقدام کننده به خودکشی باشد.

the efficacy of emotion-focused therapy on impulsivity, social adjustment, and social media addiction in adolescents attempting suicide.

this study aimed to investigate efficacy of emotion-focused therapy on impulsivity, social adjustment, and social networking addiction in adolescents who attempted suicide. the present study design was a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. statistical sample of this study was 30 people who were selected through purposive sampling and then randomly assigned to two experimental and control groups (15 people). the measurement tools included barat’s impulsivity questionnaire, sinha and singh’s social adjustment questionnaire, and mobile-based social networking addiction questionnaire. emotion-focused therapy was implemented by a psychologist for experimental group. in order to analyze the data in this study, multivariate analysis of covariance test was used to examine hypotheses. results showed that after removing effects of pretest, there was a significant difference in the linear combination of dependent variables between the two groups studied (wilks’ lambda = 0.780, f = 3.23, 90.432, p = 0.001, and eta squared = 0.922). univariate analysis of covariance tests also showed that adolescents in the experimental group showed significant improvement in posttest scores of impulsivity, social adjustment, and social media addiction compared to adolescents in control group. therefore, it can be concluded that emotion-focused therapy can be an effective treatment for adolescents who attempt suicide