اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب‌آوری و شادکامی معتادان در طول درمان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب‌آوری و شادکامی مردان معتاد انجام گرفت. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه مردان تحت درمان داروی متادون بودند که در سال 1399 جهت درمان به مراکز ترک اعتیاد استان قم مراجعه کرده بودند که از میان آن‌ها بر حسب ملاک‌های ورود به پژوهش و به روش نمونه‌گیری هدفمند 30 نفر از معتادان  انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه‌ی 90 دقیقه‌ای برنامه‌ی آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد  را دریافت کردند و  و گروه کنترل که در لیست انتظار قرار داشت هیچ آموزشی دریافت نکرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه تاب آوری کانر- دیویدسون(2003) و مقیاس شادکامی آرگایل و همکاران (1989) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بعد از کنترل اثرات پیش‌آزمون، تفاوت معناداری بین میانگین پس‌آزمون دو گروه در تاب‌آوری  و شادکامی وجود داشت. می‌توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود تاب آوری و شادکامی معتادان مرد در حال بهبودی  اثربخش است و بنابراین با توجه به یافته‌های پژوهش، می‌توان درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به منظور افزایش تاب‌آوری و شادکامی معتادان مرد در حال بهبودی استفاده کرد.

the effectiveness of acceptance and commitment therapy on resilience and happiness of addicts during treatment

the aim of this study was to investigate the effectiveness of acceptance and commitment therapy on the resilience and happiness of addicted men. the research method was experimental pre-test-posttest with a control group. the statistical population included all men treated with methadone who had referred to addiction treatment centers in qom province in 2020, among whom 30 addicts were selected based on the inclusion criteria and by purposive sampling method and were randomly assigned to the experimental group (15 people) and the control group (15 people). the experimental group received 8 sessions of 90-minute acceptance and commitment therapy training program and the control group that was on the waiting list received no training. to collect data, the connor-davidson resilience questionnaire (2003) and the happiness scale of argyle et al. (1989) were used. data were analyzed using multivariate analysis of covariance. the results showed that after controlling for the effects of the pre-test, there was a significant difference between the mean of the two groups in resilience and happiness.it can be concluded that acceptance and commitment therapy is effective in improving the resilience and happiness of male addicts in recovery, and therefore, according to the findings of the research, acceptance and commitment therapy can be used to increase the resilience and happiness of male addicts. recovery.